augustine
@evermore
mosaic broken hearts
infj • she/her
522 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
soluk soluğa okuduğum, durmaksızın bir sonraki sayfanın merakını ve heyecanını yaşadığım bir kitap oldu neptün'ün oğlu :") daha okumam gereken melez günlükleri ile birlikte dört kitap var ama buna rağmen serinin roma ayağında, percy ile başlayan inanılmaz bir serüvendi...
daha ilk sayfayı açar açmaz büyük başlıklarla percy'nin adının yazılı olduğunu görünce oradan beni iyice kendine çekti kitap. jason, piper ve leo'yu da birinci kitapta çok severek okumuş olmama rağmen percy'i çok özlemiştim. bir de tabii "nerede" olduğunu, ne yaptığını kayıp kahraman boyunca merak etmemizin ve kitabın sonunda artık bununla alakalı bir sonuca varmış olmamızın hemen ardından neptün'ün oğlu'nda direkt onunla başlangıç yapmamız beni mutlu etti. elbette percy'nin başı beladan hiç eksik olur mu? savaşırken ya da bir canavardan kaçıp canını kurtarmaya çalışırken bile esprili dilinin eksik olmadığını hatırlatan, percy'i sevenlerin -en azından ben böyle düşünüyorum- yüzünde ufak bir tebessüm oluşturan bir cümleyle kitaba başlatıyor bizi: "Yılan saçlı kadınlar Percy'nin canını sıkmaya başlamıştı."
percy bir süredir paçasını gorgonların pençelerinden kurtarabilmek adına kaçmakta. bu kaçış esnasında bir tünel ağzını ve girişinde silahlı bir biçimde bekleyen iki askeri fark eder. orası hakkında hiçbir fikre sahip olmamasına rağmen içinden bir ses percy'nin o tünelden içeri geçmesini söylemektedir. tabii bunu yapmak için de aniden yanında beliren yaşlı bir kadını sırtında taşıyarak ona yardım etmelidir. bu kadının kimliği ile birlikte, tünelin girişini koruyan iki askerin, yani hazel ve frank'in hayatında nasıl bir yer edineceklerinden habersiz olduğu kadar, kendisinin tünelden geçmeyi başarır başarmaz bir roma kampına giriş yapacağından da hayli bihaberdir.
gaia'nın uyanmak adına güç topluyor
bu evreni ne kadar çok sevdiğimi ve kitapları büyük bir keyifle okuduğumu söyleyerek başlamak istiyorum :") en yakın arkadaşım sayesinde başladım; benim için harry potter evreni ne ise en yakın arkadaşım için de rick riordan'ın yaratıcısı olduğu bu evren de aynısına tekabül ediyordu değer olarak. okumaya bu kadar çok geç kaldığım için üzülüyorum fakat geç olsun güç olmasın...
son olimposlu'da okuduğumuz kıran kırana mücadele ve o büyük, toplu bir kıyımı ve felaketi andıran kronos'u yenen percy, annabeth ve kıvırcık'ın öyküsünden sonra sular duruldu sandık belki de ancak kötülük her daim baş göstermek için köşede bekliyor. kayıp kahraman da tam olarak bunun örneğini oluşturacak yeni bir serüvenin başlangıcını oluşturuyor diyebiliriz. hikâyemize jason adındaki karakterimizin hafıza kaybı yaşamasıyla başlıyoruz; nerede olduğunu, ne yapmakta olduğunu, kim olduğunu ve yanındaki piper ve leo'nun dahi onun için ne ifade ettiğini hatırlamıyor. neler olduğunu anlamaya çalıştığı o savunmasız zaman diliminde bir otobüsle çıktıkları okul gezisinde fırtına ruhlarının acımasız saldırısına uğramalarıyla iş çok daha tuhaf ve belki biraz da korkutucu bir hale bürünüyor jason için. hafızasında bir yere koyamadığı piper ve leo ile kendini melez kampı'nda bulduğunda "kayıp" bir kahraman olduğunu ve onun arandığını öğrenmelerinin yanı sıra, yine kaybolan Hera'yı bulmakla ve gigant Enkelados'u alt etmekle görevlendirilirler. ayrıca bu dünyadaki kimliklerini de tek tek keşfediyor, nelerle başa çıkabildiklerini görüyor ve kendileri hakkında çok daha fazla şey öğreniyorlar. bazı noktalarda bazı karakterlerin ufak tefek sırlarının onları birbirlerine görevde daha çok yakınlaştırdığını ve bağladığını da hissettiğim oldu doğrusu :")
riordan percy jackson ve olimposlular serisinden alıştığımız
