ilayda
@everylastword
not strong enough
ben artık farklı ve tek başına bir varlık mıyım? bilmiyorum. şimdi aynaya baktığımda kendimi tanımıyorum. şüphesiz önceki zamanların "ben"i öldü, yok oldu. artık bu iki "ben" arasında fiziki bir engel yok.
Sayfa 44
her an ölümün insanları bulduğu İstanbul kentinde dayanılmaz yaşamdan kaçılacak tek köşe gene kitaplardı.
yaşamım boyunca içini kemirttiniz. evlerinizle. okullarınızla. iş yerlerinizle. özel ya da resmi kuruluşlarınızla içimi kemirttiniz. ölmek istedim, dirilttiniz. yazı yazmak istedim, aç kalırsın dediniz. aç kalmayı denedim, serum verdiniz. hiç aile olmayacak insanlarla bir araya geldim, gene aile olduk.
acılar olmadan yazılabilir mi? edebiyat, yaşam ve ölümün sınırlarının artık acıları tutamadığı, tutmaya yeterli olmadığı yerde başlamıyor mu?
Sayfa 83