Zeynep Okur
@evigilationem
"Hiçbir şey umudun ulaşamayacağı kadar uzak olmamalı. Hayatın kendisi zaten bir umut."
Reklam
fantastik realizmin romantiği·176 syf.·Öykü
7/10
2024 5. kitabı
Hoffmann'ın bu eserinde de önceki eserlerinden bildiğimiz gibi düş gücünün gerçek dünyayla ilişkisini; normallik-delilik, hastalık-sağlık kavramlarıyla ilişkilendirerek aktardığını görmekteyiz. Giglio Fava adlı tiyatro oyuncumuzun uçarı kaçarı tavrının -en azından ben öyle değerlendiriyorum- yanı sıra yazarın ara sıra okura hitap etmesinin hikayeyi daha heyecanlı ve okunur kıldığını söyleyebilirim. Zaman ve mekanlar arası geçişlerin, karakterlerin kimlik çatışmalarının olduğu, tuhaflıklarla dolu bir serüvenin sonunda anlıyorum ki; kendi hayali dünyamızdan kurtularak günün sonunda o acı gerçekliğe dönmenin verdiği hissiyatı yaşıyoruz. Hepimiz zihnimizde farklı karakterler yaratıyoruz ve bizleri içine çeken o güzel hayalden hiç kopmak istemiyoruz. Peki o karakter gerçekten var olsaydı o mükemmelliyetini koruyabilecek miydi?
Kitabın karmaşık bir yapısının olmasını da göz ardı etmemekle birlikte, yine de yazarın grotesk ve süslü yazım dilinin kitaba sürükleyicilik kattığını düşünüyorum. Hoffmann'ın renkli dünyasını ve sınır tanımaz kişiliğini seviyorum ve belki de kendimden bir parça buluyorum. Son olarak gece tablolarında da öne sürdüğü gibi ''hiçbir şey gerçek hayattan daha harika, daha fantastik değildir."
"... çünkü ben içimin en derinindeki doğama uygun olarak ancak aydınlıkta var olabilirim."
"Ah özgürlük, senin değerini kafeste oturan birinden daha çok kim bilebilir, o kafesin telleri altından olsa bile?"