Dünyanın ve yaşamın sırrına, bu sırrın kıyısına ulaşmak büyük acılar, hüzünler ve yaralanmalar vasıtasıyla oluyor. Yara almayan öğrenemiyor. Hayat acı çektirmeden, tuvalette gizli gizli ağlatmadan, tüm gece efkarla tavanı izletmeden, sevdiklerinin üstüne toprak atmadan, "Sen benim evimsin artık" mesajını gece yarısı bir bankta yüzlerce kez okutmadan sana sırrını açmıyor, seni büyütmüyor.
"Seni seviyorum. Sen benim evimsin."
Mürekkebe Boyanan Sardunya 2Alıntı
"Sen giderken beni de götürüyordun farkında değildin çünkü insanın kalbi kimdeyse evi de oradadır."
"Evimsin," dedi kısık ve derinden gelen bir sesle. "Sen benim evimsin, Mislina."
“Evimsin,” dedi ve beni öptü. İkimiz de birbirimizin eviydik.
"Evimsin," dedi ve beni öptü.
İkimiz de birbirimizin eviydik.