Bize Her Mevsim Mustafa Kemal Atatürk
İlkbaharın adını ilk defa kitaplardan öğrendim
O sayfalarda başka bir memleket vardı
Havanın kokusu bile daha berrak yazıyordu
Bir öğretmenin tebessümüyle açılan okullar
Tarlalarda başakla aynı ritimde yürüyen insanlar
Yoksulluğun bile utangaç durduğu bir vakit
Atatürk’ün nefesi hala ülkenin üstünde geziniyor gibi
Yaza geldim…
Kitaplarda güneşin bile daha aydın yandığını okudum
Mavi denizler, geniş yollar, başı dik bir kalabalık
Her işte emek, her adımda umut
Sanki gökyüzüne bir düzen çizilmiş
Ve her çocuk o düzenin altında büyüyormuş
Ben bakınca bugünün sokaklarına
Yüzlerdeki sahteliği ilk orada fark ettim
Sonbahar…
Eskiden şairlerin en çok sevdiği mevsimmiş
Düşen yapraklar bile bir müjde taşırmış
Rüzgar dağıtırmış ama yıkmazmış
Dal kırılırmış ama inanç kırılmazmış
Ben sayfaları çevirirken anladım
Boynu bükük duran bu sonbahar
Benim tanıdığım sonbahar değil
Atatürk’ü uğurladığımız günden beri
Rüzgar bile başka esmeyi öğrenmiş sanki
Kışa geldim…
O eski kışların fotoğraflarını gördüm
Ez hatim bajarê evînê
Min berê xwe da ba Mem û Zînê
Cihkî ava kim ez ê ji xwe re
Ji bîr bikim hemû kul û keseran..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kovulduğun evin eşiğinde oturmaktır aşk.
Oysa sevgi, bir evin çiçekli balkonudur.
bunları konuştuk
AŞK BÖYLE BİRŞEY
Merhaba dünya, merhaba sana.
Yeniden güne başlamalı Leylam ile.
Leylam derken bile ne mutlu bana.
Evin dört yanı nasıl da güzel kokar oldu.
Ahh, tabii beyaz;
Şu beyaz güllerin kokusu bitiriyor beni.
Hah, işte masamda duruyor;
O resim, o cazibeli resim.
Bu kız nasıl bir varlıktır yahu ?
Neşe mi desem, huzur mu ?
Bu ne güzel duygudur, Allah’ım.
Hava da Leylam kokuyor.
Evet, güneş tepemde; yine seni soruyor,
Tebessüm edip duruyor.
Selam olsun size, karşı kahvenin dayıları.
Selam olsun sana, Kemal abim.
Selam olsun sana, kedicik.
Selam olsun size de çocuklar.
Unutmayın, Leylama da verin selamımı.
Ağaçlar, kaldırımlar, uçan balonlar…
Unutmayın.
Şimdi sana sesleniyorum, iffetli kadın;
Çatık kaşlı, gamzeli kadın.
kafamda bir ev kurdum, içine hayalini koydum. kapısını gözyaşlarımla boyadım. duvarları hayal kırıklıklarımla ördüm. evin karşısındaki mezarlığa da artık yürekte acı tat bırakan aşkımızı gömdüm. şimdiyse geceleri bir ezan vaktinde ağıtlar yakıp dualar okurum orada yatan aşkımız için. bana olan sevgin arkada kalmasın sevgilim.
