ibrahim
@evrenindebirokur
Belki de tek talihsizliğin bendim eylül...
32 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi·296 syf.··
Beğendi
·2025 1. kitabı
·13 günde okudu
·Okunma: 23 Nisan 2025 14:31
“Beni, nefsini kurtarmayı düşünen hodgâm bir adam mı zannediyorlar? Ben, cemiyetin imanını kurtarmak yolunda dünyamı da feda ettim, âhiretimi de. Seksen küsur senelik bütün hayatımda dünya zevki namına birşey bilmiyorum. Bütün ömrüm harp meydanlarında, esaret zindanlarında, yahut memleket hapishanelerinde, memleket mahkemelerinde geçti. Çekmediğim cefa, görmediğim eza kalmadı. Divan-ı harplerde bir câni gibi muamele gördüm; bir serseri gibi memleket memleket sürgüne yollandım. Memleket zindanlarında aylarca ihtilâttan men edildim. Defalarca zehirlendim. Türlü türlü hakaretlere mâruz kaldım. Zaman oldu ki, hayattan bin defa ziyade ölümü tercih ettim. Eğer dinim intihardan beni men etmeseydi, belki bugün Said topraklar altında çürümüş gitmişti.”
-Bediüzzaman Said Nûrsi (K.S.)
Reklam
Küçük bir okur tavsiye yorumuEdebiyat
José Saramago ile tanışmak mutluluk ve hayecan vericiydi.
Neden mi?
Çünkü kaçımız ölümü hayal dünyamızda kişiselleştirip onunla sohbet ettik ki?
Ya da bize ürkütücü gelen ölüm bir gün görevinden vazgeçerse ne olur diye düşündük ki?
Sahi ölüm başımıza gelen bir bela mı olacak? Ya da ödül mü olacak?
Ne kadar girişik sorular..
Peki ya ölümün âşık olduğu kimse var mıdır?
Yani eflatun zarfını vermeyip de yaktığı kimse?
(Hani şu ölümün gönderdiği mektubu da içinde gönderdiği eflatun zarftan bahsediyorum.)
Bunları ancak bir varmış bir yokmuş diye başlayıp José'nin ertesi gün hiç kimsenin ölmediği dünyasına girince öğreneceğiz.