"Bazıları için ölmek kolaydı. Uğursuz bir trenin gelmesi yetiyordu; tamamdı bu iş. Ama benim için göklere uçmak ne kadar güçtü. Herkes engel olmak için bacaklarımı tutuyordu."
"Şimdi acının ne demek olduğunu gerçekten biliyordum.Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu.Acı,insanın birlikte ölmesi gereken şeydi.Kollarda,başta en ufak güç bırakmayan,yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi."
"Bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince, insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım."
Franz,
Size adınız dışında nasıl hitap edebilirim bilmiyorum...
bu ad bana öyle çok şey veriyor ki;acı,mutluluk,elem,keder,sevinç,öfke,sınırlarını tahmin bile edemeyeceğiniz endişe...
Endişe diyorum,bu sebepsiz değil;çoğu zaman sizi kuşatan tüm korkuların karşısına dikilip öfkeyle haykırmak geliyor içimden...
Güçsüzüm,çekincelerim var ve herşeyden kötüsü beni tutan bir halka sıkıyor boğazımı...
Tutunmaya çalışırken düşmek gibi bir şey ama ellerimi elleriniz yaparım sırf siz kalın diye...
Daima sizin...
MİLENA...