Buraya henüz liseli bir gençken katılmıştırm, o zaman deli gibi kitap okuyordum . Deli gibi araştırma yapardım. Sonra işin içine sınav kaygısı girdi. Tüm araştırma ruhum,kitap okuma aşkımı alıp götürdü. Çünkü mesele biraz da hayata tutunabilmekti benim için, o sınavı kazanacak ve mutlu olacaktım. Şimdi bunları üniversitede,kitap ruhunu yakalamaya çalışan biri olarak yazıyorum. Yaşama tutunayım derken neredeyse benliğimi kaybetmişim. Buraya kendim için bu notu bırakmak istedim. Şimdi yeniden kalkıp araştırma hayatı yakalama zamanı benim için ...
Adını ilk duyduğumda merakla okumaya başladığım bir kitaptı ancak maalesef bitirebilmek için bitirdim.
Bana tam olarak yurt dışını öve öve bitiremeyip ülkesini elinden geldiğince yeren bir kişinin elinden çıkmış gibi geldi.(bu yargım üniversitede yurt dışına gittiği için oradaki ilmi bize aktarmak yerine sıklıkla yurt dışını övüp ülkemizi yeren hocalarımdan kaynaklı da olabilir.)Normalde pek kişisel gelişim tarzı kitaplar okuyan biri değilim ,çoğu bana umut tüccarı gibi hissettiriyor. Bu kitabı da üniversitedeki hocamızın tavsiyesiyle okuduk. Kitap içerisindeki cümleler çok basitti, duygular keza öyle.Açıkçası bana bu kadar eğitim alan, seminer veren insanların hala böyle üstünkörü şeyler yazmaları da garip geliyor. Kitap içerisindeki çoğu hikaye zaten bizlerin günlük hayatında sıklıkla duyduğu hikayeler. Tabi yazar da bazen bunlara ek güzel cümlelerle durumu ifade etmiş. Velhasılkelam kişisel gelişim alanında beni şaşırtan bir kitap olmasını isterdim :) .