Aşkın
@eylulaskin
Nasıl duyarlarsa, öyle anlasınlar seni.
Türk Dili ve Edebiyatı
124 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Adı her ne kadar Zavallı Necdet olsa da romanda acınması gereken tek kişi Necdet değildir.
Roman ilk etapta baş karakter Necdet’in arkadaşının ağzından anlatılıyor. Necdet döneminin şımarık, zengin, pervasız gençlerindendir. Yakışıklı bir genç olarak betimlenen Necdet’i arkadaşının gözünden aşk maceralarını abartarak belki biraz da katarak anlatan biri olarak görüyoruz. Fakat arkadaşı biraz kafa dağıtmak, zaman geçirmek için Necdet ile konuşmaya başladığında artık onun eski çılgın arkadaşı olmadığını fark ediyor. Başına gelen gerçek bir aşkı anlatmaya başlamasıyla Necdet’in hikayesine başlıyoruz.
Dönemlik taşındıkları köşkte komşusunun kızına tutulan Necdet, alıştığı ve beklediği ilgiyi asla komşu kızı Meliha’dan alamıyor. Bir şekilde o komşuyla akraba oluyor ve Meliha ile sürekli görüşmeleri kaçınılmaz oluyor. Bu yaşadığı aşk Necdet’in hayatının dönüm noktası olurken aynı zamanda onun karakter gelişiminin de başlangıcını oluşturuyor.
Romanda bir noktadan sonra nispeten anlatıcı Necdet oluyor. Dönem dönem kaçmak için mücadele etse de kopamadığı aşk hayatı yalnızca ona değil bu aşk çevresinde diğer karakterlere de bir eziyet haline geliyor.
Türk Edebiyatı klasikleri arasında hakkettiği değeri göremediğini düşündüğüm Zavallı Necdet aslında oldukça güçlü bir kurguya ve insanı içine çeken bir anlatım gücüne sahip.
Reklam
Lise yıllarında hepimize okutulan bu kitapla birlikte birlikte Yakup Kadriyi hepimiz “köylülerden nefret eden yazar” olarak tanıdık. Ama asıl anlatılmak istenenin bundan çok daha derin olduğunu
Kitap doğrudan bir olayı anlatmıyor, açıkçası çok da ilgi çekici değildi. Verilmek istenen bir mesaj var mıydı bilmiyorum varsa da ben anlamadım. Ergen bir erkek çocuğunun okuldan kovulduktan sonraki bir kaç gününü onun gözünden okuyoruz. İlk başlarda sıkılarak okusam da sonrasında beklemediğim bir şekilde aktı kitap, son bölümü sayılan 25.bölüm kitapta en beğendim kısımdı . Kitaplarla birlikte bambaşka karakterlerin içine girip hayata onların gözünden bakmayı seviyorum; bu bir eşya, bitki veya ergen olabilir. Romanın tamamını onun gözünden okumamız karakterle bağ kurmamızı kolaylaştırıyor. Kitabı bitirmiş olmama rağmen sevip sevmediğimi anlayamadım çok arada kaldım.
Bütün kitabı ana karakterimizin kardeşi Phoebe abisine söylediği bir sözle özetliyor; “sen, olan hiçbir şeyi sevmiyorsun zaten.”
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}