“Ne çok şey eskidi diyorsun
Benim küçük intiharlarım
Kimseler yoktu tarot kahvesinde
Birileri teneke çalıyordu dışarda
Artık çıkış kimseyi ilgilendirmediğinde
Yaprakların dilini konuşmak gölgelerin
Yeni bir dünya yok
Yeni bir dil olmadan
Söyleyemediklerim yaralıyor en çok
Aradığım ne varsa bulamıyorum
Kim bana bir iris bıraktı terk ederken beni?”
Platon’un “Şölen”inde tanımladığı her iki aşk da insanlar için denektaşıdır. Bazı insanlar bunlardan sadece birini, diğerleri de diğerini anlıyor. Ve sadece Platon’un kastetmediği aşkı anlayanlar dramdan boşu boşuna söz ediyorlar. Böyle bir aşkta hiçbir dram olamaz. “Verdiğiniz mutluluk için size çok müteşekkirim efendim,” ve işte bütün dram. Platon’un kastettiği aşk içinse dram söz konusu olamaz çünkü böyle bir aşkta her şey açık ve saftır,çünkü (..)