pomegranate
@eylullegelen
Şikâyetten vazgeçip hikâyete geçmeli.
Bir de şükretmeyi bilmeli.
Şu anda okuduğu kitaplar
“… gönlünün farkında ol. Karşındakinde de gönül var, o farkında olmasa da sen ol. Sen ne kadar mutebersen, o da o kadar muteber. Ona göre davran ona göre hürmet et. Senin kalbin kırılsın ama sen kırma. İncinsen de incitme.”
Bazı kitaplara nasıl yorum yapacağımı bilemiyorum, nedeniyse kafamın karışıklığı. Kütüphanemi oluştururken seveceğimi düşündüğüm, uzun yıllar kitaplığımda bulunmasını ileride çocuklarıma, torunlarıma okutmak istediğim kitapları satın alıyor hatta altını çizerek, notlar alarak okuyorum ki gelecekte okuyana benden mesajlar iletsin. Kalbin Aklı’nı da aldığım ilk anda hevesle kitaplığıma yerleştirmiş okunacağı güne dair de güzel kapağıyla bakışmıştık.
Aslında sevmekle sevmemek arasında gidip geldiğim, pek de sevemediğim kitaplara da genelde yorum yapmamayı tercih ediyorum. Kalbin Aklı da onlardan biri oldu, nedenlerini de ayrıntıyla yazacağım. Gelenekten Geleceğe programı ile tanıdığım Savaş Barkçin’in okuduğum ilk kitabı Kalbin Aklı. Hem adına hem de kapağının zarafetine vurularak geçen yıl fuardan almıştım, okumak şimdiye nasipmiş. Uzun sayılabilecek bir zaman diliminde yavaş yavaş ara vererek okudum.
Kitapta kalp ile akıl arasına sıkışmış olan günümüz insanına medeniyeti hatırlatmak medeniyetten de önce kendi içindeki özü hatırlatmak, özümüzdeki güzelliği göstermek adına kaleme alınmış kırk yazı, altı tane de mülakat yer almakta. Yazıların bazıları kitap için özel olarak yazılmış bazıları ise muhtelif dergilerde daha önce yayımlanmış. Yazıların ortak noktası Türk insanı olarak kendi özümüzü, kökümüzü, tarihimizi, edebiyatımızı, müziğimizi bilinç ve idrâkle bilmemiz ve bu bilgiyle Batı’ya ve ne Batılı ne de Doğulu olabilen, bir o yana bir bu yana yalpalayan su yosunu gibi yönünü kestiremeyen ve ortada sıkışıp kalan, sıkışıp kaldığı gibi de size
emine isimli okura yanıt verildi
pomegranate
Çok teşekkür ederim yorumunuz için çok incesiniz. Verimli bir okuma dilerim. :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“… gönlünün farkında ol. Karşındakinde de gönül var, o farkında olmasa da sen ol. Sen ne kadar mutebersen, o da o kadar muteber. Ona göre davran ona göre hürmet et. Senin kalbin kırılsın ama sen kırma. İncinsen de incitme.”
Bazı kitaplara nasıl yorum yapacağımı bilemiyorum, nedeniyse kafamın karışıklığı. Kütüphanemi oluştururken seveceğimi düşündüğüm, uzun yıllar kitaplığımda bulunmasını ileride çocuklarıma, torunlarıma okutmak istediğim kitapları satın alıyor hatta altını çizerek, notlar alarak okuyorum ki gelecekte okuyana benden mesajlar iletsin. Kalbin Aklı’nı da aldığım ilk anda hevesle kitaplığıma yerleştirmiş okunacağı güne dair de güzel kapağıyla bakışmıştık.
Aslında sevmekle sevmemek arasında gidip geldiğim, pek de sevemediğim kitaplara da genelde yorum yapmamayı tercih ediyorum. Kalbin Aklı da onlardan biri oldu, nedenlerini de ayrıntıyla yazacağım. Gelenekten Geleceğe programı ile tanıdığım Savaş Barkçin’in okuduğum ilk kitabı Kalbin Aklı. Hem adına hem de kapağının zarafetine vurularak geçen yıl fuardan almıştım, okumak şimdiye nasipmiş. Uzun sayılabilecek bir zaman diliminde yavaş yavaş ara vererek okudum.
Kitapta kalp ile akıl arasına sıkışmış olan günümüz insanına medeniyeti hatırlatmak medeniyetten de önce kendi içindeki özü hatırlatmak, özümüzdeki güzelliği göstermek adına kaleme alınmış kırk yazı, altı tane de mülakat yer almakta. Yazıların bazıları kitap için özel olarak yazılmış bazıları ise muhtelif dergilerde daha önce yayımlanmış. Yazıların ortak noktası Türk insanı olarak kendi özümüzü, kökümüzü, tarihimizi, edebiyatımızı, müziğimizi bilinç ve idrâkle bilmemiz ve bu bilgiyle Batı’ya ve ne Batılı ne de Doğulu olabilen, bir o yana bir bu yana yalpalayan su yosunu gibi yönünü kestiremeyen ve ortada sıkışıp kalan, sıkışıp kaldığı gibi de size
lazcuk isimli okura yanıt verildi
pomegranate
Evet çok haklısınız, bu yorumumdan sonra birkaç kişi daha bana yazarın düşüncesini destekleyici yorumlarda bulunmuştu ve tasavvufi açıdan değerlendirmemi söylemişlerdi, kitap yorumum baya eski olduğu için burada da güncelleyemedim aslında tasavvufi açıdan kibirliye karşı kibirlenmek değil de kibirli görünmek diye bir tabir varmış ve buradaki kibir kendini büyüklenme olarak bildiğimiz kibir değil karşımızda kibirlenen kişiye ders vermek, gafletten uyandırmak adına yapılan bir davranışmış, hakkında Google üzerinde bile birçok açıklama mevcut okumak isteyen kişilere.
Ben de yorumunuz için teşekkür ederim, verimli bir okuma dilerim. :)
“Cenab-ı Hak’la beraber olan kimse hiç gurbet üzüntüsü hisseder mi?”
.
.
Geçen yıl Ağustos sonlarında karşıma çıktı bu kitap hiç beklenmedik bir şekilde ansızın, sonra Mustafa Kutlu’nun benim için yeri hep ayrı olacak olan Yoksulluk İçimizde kitabında geçti bahsi. Bir süre baskısını bulamadım bir süre de aldım kitaplığımda okunmayı beklettim, sonra bir gün, içimde duaların biriktiği bir kandil günü, bir alıntı düştü ana sayfama: “Ey talip, duada ısrarlı olduğun halde kabulünün gecikmesi seni umutsuzluğa düşürmesin. Çünkü Cenab-ı Hak, senin istediğin şeyi, istediğin anda kabul etmeyi vaat etmedi, senin için dilediği şeyi, kendi seçtiği zamanda kabul etmeyi vaat etti.” Mutluluğun kul iradesine değil de Hakk’a bağlı olduğunu hatırlatan bu hikmetli sözün ardından kitabı okumaya başladım.
Uzun sayılabilecek bir zaman diliminde okudum kitabı, tam olarak altı aylık bir sürece denk geliyor bu uzun sayılabilecek zaman dilimi. Altı ay boyunca satırlarında teselli bulduğum, insan olduğumu, kalbim olduğunu ve bu kalbin bir kas tabakasından ibaret olmayıp da Allah’ın nuruyla dolu olduğunu hatırladım, defalarca dönüp dönüp okudum satırları. Çevremdeki tüm güzelliklerin benim için yaratıldığını ama benim de çok dikkatli olmam gerektiğini, hastalığa düştüğüm vakit de dahi şükretmeyi asla unutmamam gerektiğini, işlerimin gemisini tevekkül denizine bırakmam gerektiğini, niyetimin dünya mı yoksa ukba mı olduğunu sorgulamam gerektiğini öğreten ve şükür ki basiretimi açıp dünyanın gözümde giderek küçülmesini de sağlayan, bittiği vakit bir dostumdan ayrılmışım gibi kalbime hüzün bırakan bir eser oldu. Bendeki hissiyatını anlatmam için şuraya sayfalar dolusu şey yazabilirim, bir sürü alıntı ekleyebilirim ama hepsi çok eksik kalır, mutlaka ama mutlaka okumanız gereken bir eser.
Vücut
Burak isimli okura yanıt verildi
pomegranate
Teşekkür ederim Burak hocam, Allah herkese faydalanmayı nasip etsin bu değerli hikmetlerden. :)
“Tek bedene toplanmış bir kalabalığım.”
Şu sıralar zamanla bir alıp veremediğim var. Ya alıp başımı geleceğe gitmek istiyorum ya da geçmişte pek merak ettiğim zamanlara yolculuklar yapmak istiyorum. Bunun sebebi belki de bu yüzyılın kanı, gözyaşı belki de bir türlü kendimi ait hissedemeyişim. Zaten İbrahim Tenekeci ağabey de demiştir: “İnsan gitmekten yapılmıştır, dünya kalmaktan.”
Aslında bu giriş Zamanı Durdurmanın Yolları için değil de şu anda okuduğum H. G. Wells’in kitabı olan Zaman Makinesi için daha uygundu ama olsun, içimden geldi.
Size verilmiş bir güç düşünün: Yaşlanmamak. Yirmi beş yılda bir yaş almak gibi. Yaşınız dört yüzlere yaklaşsa bile kırk yaşlarında görünüyorsunuz. Ödül mü? Ceza mı? Çok uzun zaman önce adını şu anda hatırlayamadığım bir film izlemiştim, filmin kahramanına sonsuza kadar yaşama cezası veriliyordu. Tüm sevdiklerinin ölümünü, devletlerin yok oluşunu, insanların duyarsızlıklarını her şeyi yaşamak zorunda bırakılmıştı. Şimdi biraz araştırma yapsanız bile direkt karşınıza çıkacak o efsanevi soruyu tekrar soruyorum: Sonsuza kadar yaşamak ödül mü, ceza mı?
Kitabımızın karakteri Tom Hazard “Anageria” adı verilmiş bir farklılıktan ötürü yaşlanamamak hastalığına tutulmuş. On sekiz yaşında bunu fark ettiğinde yaşamının artık eskisi gibi olmayacağını anlayan Tom Hazard “Anageria” nedeniyle fazlasıyla zorluklar yaşar. Dört yüz küsur yaşında olan kahramanımızın son yaşamı Londra’da bir tarih öğretmeni olmak. O vakte kadar Shakespeare ile çalaşan, Kaptan Cook ile denizlere açılan afili yaşamı olan bir adam için belki de tarih öğretmenliği biçilmiş kaftan.
İdealist bir öğretmen… Kâğıt kahve bardaklarından dökülen kanları anlatabilecek bir tarihi bilgiye ya da tarihi görgüye sahip: "Tarihi yaşayan bir şey haline getirmeye gerek yok. Tarih zaten
Burak isimli okura yanıt verildi
pomegranate
Teşekkür ederim yorumunuz için :)
Merhaba Arkadaşlar,
Yeni yılın gerçekleşmesine sayılı saatlerin kaldığı şu zamanlarda, uzun bir süredir planımız dahilinde olan bir etkinlik ve ayrıca bir haber için buradayız. 04.07.2018 tarihinde gönüllü bir oluşum olarak kurulan Genç Kalemler sayfası, bugününde tarihiyle altıncı ayını tamamlamak üzeredir. İlk zamanlardan süregelen andan itibaren önceliğimiz kalemlerinizin yanında olabilmek gayesini taşımakla birlikte bu zaman dahilindedir ki “Ne gerek var ki?” görüşü mevcut anlaşılmazlığınıda korumaktadır.
Bizler, elbette ki birer yazar değiliz. Ve ünlü kişilerde değiliz belki. Lakin şununda ayrıca bilinmesini isteriz ki yazarlık olduğu kadar gerçek bir ünün getirisi ve temeli olan dolululuğun ve doygunluğunda bilincindeyiz. Yazar değiliz ve bu asla olmayacağı anlamına da gelmez. Her şey bir kelimeyle başlar her zaman. O bir adımla. Ve bizler Genç Kalemler olarak kelimelerinize olduğu kadar adımlarınıza daimi olarak inanmaktayız.
15.01.2019 tarihine kadar Şiir - Hikaye - Deneme türlerindeki yazılarınızı bekliyoruz. Konu: serbest olmakla birlikte katılımlarınız dahilinde:
• Birinciye: 5 Kitap
• İkinciye: 4 Kitap
• Üçüncüye: 2 Kitap
Hediyelerimiz olacaktır. Ve şayet birinci olan arkadaşımız, yazılarıyla sayfamız dahilinde olursa onun için ayrıca Genç Kalemlerin bir hatırası da olarak bugüne değin paylaşmış olduğu tüm yayınların bir nüshası kendisine hediye edilecektir. Tabi ikinci ve üçüncü olan arkadaşlarımızda ufak sürprizlerle karşılaşabilir :)
Katılımınız, bu iletinin altına “ Katılmak istiyorum “ yorumuyla gerçekleştirilecektir. Konu dahilinde sormak istediğiniz bir husus olursa ayrıca belirtmeniz yeterlidir.
İkinci olarak bahsetmek istediğimiz husustur ki Genç Kalemler, 15.01.2019 süresinin, etkinliği takip eden sürenin sonunda yayın hayatına son
pomegranate
Ben de katılmak isterim. :)