“Bana ne oldu?"yu düşünebilmek, kendini onarmak için bir süre içe dönebilmek, hem ruhsal güç gerektirir hem de ruhu daha da güçlendirir. Kayıptan sonra bir süre yas tutabilmek; yetersizlik, değersizlik, "eziklik" göstergesi değildir. Yas, sağlıklı ve gerekli bir süreçtir. Kaybı sindirip metabolize edebilmek, yaşantıyı kendine katabilmek ve deneyimden öğrenip gelişmek, olgunlaşmak için yas tutarız.
Ve insan ruhu hipermetroptur, çok yakınındakini net göremez. Bir insanın gerçekliğini net görebilmek için ona belli bir mesafeden, yani ona beslenen yoğun duygunun içinden biraz olsun çıkarak bakmak gerekir.