Bir gün, bir kadına bakarken, yüzünde henüz doğurmadığı bütün çocuklarını gördüm. Ve o kadın bana bakarken, benim yüzümde, daha kendisi doğmadan ölmüş olan bütün atalarımı gördü.
Bu ikinci okuyuşumdu ancak ilk okuduğumdaki kadar heyecan ve zevkle okudum. Atsız'ın basit yapılı, anlaşılır ama derin cümleleri karmaşaya meydan vermeden de okurun düşünmeye sevk edilebileceğinin bir göstergesi.
Selim Pusat'ın meyus hayatını anlatan romanın masalsı yanı bana ayrı bir haz verdi. Üstelik kurulan Büyük Mahkeme oldukça orijinal ve anlamlıydı.
Ayşe hocanın acısını yüreğimde hissettiğimden de bahsetmeden geçemeyeceğim, ne acıdır ki Selim Pusat vefasız, nankör ve alçak bir adam.
Bunun dışında kitapta yer alan iki şiir de, daha önce defalarca okumuş ve ezberlemiş olmama rağmen her okuyuşumda beni etkilemeye devam ediyor. Böyle tat aldığım çok az kitap okudum, keşke Atsız daha çok roman yazsaydı da onu daha çok okuyabilseydik. Ne denilir ki, ruhu şad olsun.
Ruh AdamHüseyin Nihâl Atsız · Ötüken Neşriyat · 201934bin okunma