Bir gün herkesin hikâyesi yarıda kalacak. Kimi virgülde,kimi ünlemde,kimi cümlenin tam ortasında. Ölüm, hiçbir zaman sayfa sonuna gelmez. Çünkü hayat, düzgün paragraf yapmayı öğretmez kimseye.
İnsan bir kelimeyi bitirmeden susmak istemiyor,bir çayı bitirmeden kalkmak istemiyor,bir ömrü bitirmeden ölmek istemiyor.Ama dünya, kelimeleri yarıda kesen, çayları soğutan, insanları tam ortasından kıran bir yer..
Bir saniye içinde her şeyi anladım: Tanrı buradaydı. Etrafımızdaki her yerdeydi. Üzerimizdeki her yerdeydi. Etrafa yayılan ezgi, söylenen ezgi, tavana çarpan ezgi, kubbeden dönen ezgi oydu. Pencerelerin boyasına sinen ezgi, parıldayan ezgi, hareketlenen ezgi, tütsü kokan, balmumu ve zambak kokan ezgi oydu.