(...) Bir şeyhülislâmın şarabı öven bir şiir yazması şarap içmesi anlamına gelmez. Oysa bir Bektaşî aynı durumda "Bir şeyin zahirine varmadan bâtınına varılamaz" ya da "Zahir bâtına varan köprüdür" diyecektir. Aynı durum ilâhî an için de geçerlidir, insanî aşkı tanımayan birinin ilâhî aşkı tanıması beklenemez.
Tüm heterodoksilerde ya da gnostiklerde zamanın ortak bir özelliği vardır. Zaman döngüseldir. İnsan zaman ile 'zaman olmayan' arasında bir yerde bulunmaktadır. Başka bir deyişle insan, tarihsel ve kutsal zamanlarını mümkün kılandır.