Sema Maraşlı'nın kitaplarından okuduğum
Eşimin Aşkım Olsun
Eşim Aşkım Olsun
Sevmek Bu Kadar Güzelken
Sevmek Bu Kadar Güzelken
Kulak Âşık Olurmuş Gözden Evvel
Kulak Aşık Olurmuş Gözden Evvel
Eşimin Eşi Yok
Eşimin Eşi Yok
Eşimle Tanışmayı Unutmuşum
Eşimle Tanışmayı Unutmuşuz
Kitaplarının özeti, özütü mahiyetinde faydalı bir kitap oldu. Tekrar okunası bir kitap.
Yazarın yüreğine kalemine sağlık,
nişanlılık sürecimde bol istifadeli oldu. Nişanlı kardeşlerime tavsiye ederim
Eşim Aşkım Olsun
Sevmek Bu Kadar Güzelken
Sevmek Bu Kadar Güzelken
Kulak Âşık Olurmuş Gözden Evvel
Kulak Aşık Olurmuş Gözden Evvel
Eşimin Eşi Yok
Eşimin Eşi Yok
Eşimle Tanışmayı Unutmuşum
Eşimle Tanışmayı Unutmuşuz
Kitaplarının özeti, özütü mahiyetinde faydalı bir kitap oldu. Tekrar okunası bir kitap.
Yazarın yüreğine kalemine sağlık,
nişanlılık sürecimde bol istifadeli oldu. Nişanlı kardeşlerime tavsiye ederim
"Ya dışındasındır çemberin ya da..."
3 fotoğraf analizi ile başlayıp 3 Günce ile devam eden roman, başkarakter Yozo'nun yaşam öyküsüne, sorgulayarak şahitlik etmemizi sağlıyor: Karakteri yargılar gibi sorgulamak değil de karakterle birlikte toplumsal yapıyı, içimizi, dışımızı, içimize attıklarımızı ve dışında kaldıklarımızı...
Osamu Dazai'nin biyografisinden anladığım kadarıyla yazarın ailesiyle ve toplumla ilişkisini, sıra dışı yaşam tarzını, buhranlarını, çözüm yollarını veya düğümlerini kurgusal düzlemde Yozo karakterine yansıttığını düşünüyorum. Romandaki zaman ve mekân seçimleri, ayrıca yazarın bu eseri de dahil eserlerinin bir kısmının Japon edebiyatına özgü kabul edilen, itiraf edebiyatı da denilebilen "ben-roman" (shishōsetsu) tarzı bir eser kabul edilmesi anlatının otobiyografik bir kurgu olduğunu vurguluyor.
Yozo; çocukken aile ve okul çevresine uyum zorluğu yaşayan, günlük şeyleri kafasında tuhaf seslere dönüştüren, ailesini ve çevresindekileri mutlu etmeyi kendi görevi gibi düşünen ve suçluluk yaşayan biri. Birinci Günce'nin daha ilk cümlesi: "Yaşamım utançlarla doludur." (s. 9) Aslında iki türlü suçluluk ve utanç yaşıyor: Koşulsuz sevilmediğini düşündüğü çevresine karşı ve aslını ilan edemediği için yitirmekte olduğu kendisine karşı.
"Sanki sadece ben farklıymışım gibi bir tedirginlik ve korkuya kapılıyorum. Çevremdekilerle neredeyse hiç konuşamıyorum. Neyi nasıl söylemeliyim, bilemiyorum. Böylece aklıma şaklabanlık yapmak geldi." (s. 12)
Yozo; ailesi ve çevresi tarafından görülmemek, duygusal kucaklanma yaşayamamak, huzur ve mutluluk tesisini kendince görev bilip şaklabanlık oyunu oynayarak içindeki huzursuzluğu, sosyal anksiyetesini, kendi özünü kaybetmenin sancılarını ilk yetişkinlik ve yetişkinlik dönemlerinde seçimleri ve toplum akıntısından çıkmak için her çabasında madde
Tarihsel bir kurgu roman okuyoruz bu eserle. Konu özütü holokost. Dolayısıyla 2. Dünya Savaşının bıraktığı travmatik olay örgülerine şahitlik ediyoruz. Ailesi Nazi işgalinde öldürülen Jakob Beer bir Yunan jeolaog tarafından kurtarılır. Kız kardeşi ise kayıptır. Roman Jacob'ın Yunanistanda varoluş ve kimlik bulma sürecini anlatıyor. Nazilerin acı miras bıraktığı travmaların yankısı hissediyoruz eser boyunca. Anlatım çok naif. Duygusal ve şiirsel güzel bir diki var. Daha doğrusu çevirisi zihinde tat bırakıyor. Zaman zaman zorlayıcı metaforlar olsa da imgelerin ötesini görebilen, felsefi düşünüşlere hakim olanlar için keyif verici bir okuma yolculuğu olacağını düşünüyorum. Ben çok sevdim, listesinde olanalara tavsiye ediyorum.
ŞEMS-İ TEBRİZİ’NİN "MAKALAT" ESERİ İNCELEME1000Kitap
ŞEMS-İ TEBRİZİ’NİN "MAKALAT" ESERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME
Öncelikle şunu söyliyeyim,tam bir kılavuz,tam bir başucu kitabı. İster her gün bir doz, isterseniz de birden alıp bitirebileceğiniz bir eser.
Tasavvuf edebiyatının en önemli şahsiyetlerinden biri olan Şems-i Tebrizi, yalnızca Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî’nin hayatındaki derin etkisiyle değil, aynı zamanda fikirleri ve öğretileriyle de İslam düşüncesinde iz bırakmıştır. "Makalat" (Söylemler) adlı eseri, Şems’in sözlerinden ve sohbetlerinden derlenmiş olup, onun tasavvufi anlayışını, düşünce dünyasını ve ilahi aşkı nasıl kavradığını bizlere sunar.
Şunu da unutmamak gerekir ki, "Makalat" bir kitap olarak doğrudan Şems tarafından yazılmamıştır. Onun sohbetlerinden, müritleri tarafından derlenen bir eser niteliğindedir. Bu yönüyle samimi, içten ve doğrudan bir anlatım içerir. Eserin temelinde İlahi Aşk ve Tasavvufun Özünü Anlamak, Mevlânâ ve Şems’in Tasavvufi Yolculuğu, Geleneksel Dini Kalıplara Eleştiri, İnsan ve Hakikat Arayışı gibi konular ön plana çıkar.
Dil ve Üslubuna gelecek olursak,"Makalat", klasik bir eser olmasına rağmen akıcı, içten ve etkileyici bir dille yazılmıştır. Şems’in ifadeleri sert, açık ve yer yer kışkırtıcıdır. Onun üslubu, klasik tasavvuf metinlerinden farklı olarak, doğrudan ve samimi bir anlatı içerir. Cümleleri kısa ama etkileyici, söylemleri ise düşündürücü ve sarsıcıdır. Her bir cümlesi neredeyse hayatın özü,yılların insanlık tecrübesinin özütü şeklinde ifade edilse abartı olmaz.
"Makalat", tasavvufi düşüncenin derinliklerine inmek isteyenler için eşsiz bir kaynak niteliğindedir. Mevlânâ’nın iç dünyasını ve dönüşümünü anlamak için Şems’in sözlerine kulak vermek gerekir. Onun fikirleri, günümüzde bile hala etkileyici ve ilham vericidir.
Şems-i Tebrizi’nin "Makalat"ı, yalnızca bir tasavvuf
Kitabı bitirdim ama ne yazık ki beni pek tatmin etmedi. Kitabın atmosferi etkileyici olsa da anlatısı fazlasıyla kopuk ve belirsizdi. Olay örgüsünün nereye gittiğini anlamakta zorlandım, karakterin yaşadığı dışlanma ve geçmişi hakkında verilen ipuçları ise bana yetersiz geldi.
Yazar, bilinç akışı tekniğini ve dolaylı anlatımı tercih ederek karakterin zihnindeki bulanıklığı yansıtmak istemiş olabilir. Fakat bu, romanın esas derdini anlatmasını zorlaştırmış. Okuyucu olarak karakterin iç dünyasına girmekte zorlandım; bir noktadan sonra olayların nereye varacağını anlamak yerine sadece anlatıcının tekinsiz ruh hâli içinde kaybolduğumu hissettim.
Kitabın en güçlü yanı atmosferiydi. Soğuk, kasvetli ve yabancılaştırıcı bir dünya kurmuş olması anlatıcının içsel karmaşasıyla örtüşüyordu. Ancak bu atmosferin gölgesi o kadar baskın ki anlatının kendisi silikleşmiş. Sürekli bir şeyler olacakmış gibi bir gerilim hissi var ama sonunda hiçbir şeyin tam anlamıyla açığa çıkmadığını görmek hayal kırıklığı yarattı.
Sonuç olarak, İtaat Etütü benim için zorlayıcı bir okuma deneyimi oldu. Dilsel açıdan başarılı ama konu bütünlüğü ve netlik açısından eksik buldum. Soyut anlatımları sevenler için ilginç olabilir ama daha güçlü bir hikâye bekleyenler için pek tatmin edici değil.
Masumiyetin sonu
Adeta bir duygu özütü olan bu novella, bir ailenin iç dünyasındaki karmaşıklıkları ve toplumun katı kurallarını mercek altına alıyor. Bu hikayede, eserin konusundan çok yazarın ustalığı dikkat çekiyor. Stefan Zweig, psikolojik derinliğiyle okuyucuyu büyülemekteki başarısını bu novella ile bir kez daha kanıtlıyor.
Hikaye, bizi 8 yaşındaki bir çocuğun saf dünyasına taşıyor. Yazar, bu sayede yetişkin dünyasının acımasızlığını, ölümün kaçınılmazlığını ve büyümenin sancılarını masum bir gözle yeniden deneyimlememizi sağlıyor. Kısa ve yoğun bir anlatımla, okuyucuyu adeta bir büyünün etkisi altına alıyor. Anlatının ritmi, bir yandan bizi olayların içine çekerken, diğer yandan da bir süreliğine gerçeklikten kopmamızı sağlıyor.
Zweig'in eserlerinde sıklıkla gördüğümüz gibi, bu novella da evrensel temalara, sembollere ve metaforlara dayanıyor. Yazarın asıl başarısı ise, bu derin anlamları sade ve akıcı bir dille ifade etmesidir. Zweig'in biyografileriyle de tanınan bir yazar olması, bu eserindeki psikolojik derinliğin temeli olduğunu gösteriyor.
Sonuç olarak, bu novella, Stefan Zweig'ın ustalığını gözler önüne seren, duygusal bir yolculuğa çıkaran etkileyici bir eser. Okuru, hem çocukluğun masumiyetine hem de yetişkinliğin karmaşıklığına götüren bu eser, edebiyatseverler için kaçırılmayacak bir deneyim sunuyor.