Romanın başkahramanı Jane Champion, zengin ve asil bir kadın olmasına rağmen kendisini çirkin ve değersiz gören biri olarak anlatılır. Buna karşılık Garth, genç, yakışıklı ve sanatçı ruhlu bir ressamdır. Jane’in bir partide piyano çalması sırasında Garth onun iç dünyasını ve ruhundaki güzelliği fark eder ve ona âşık olur.
Fakat Jane, kendine olan güvensizliği yüzünden Garth’ın aşkına inanamaz. Onu reddeder ve yıllar sürecek büyük bir pişmanlığın içine düşer. Sonrasında yaşanan olaylar, aşkın sadece güzelliğe değil anlayışa, fedakârlığa ve zamana bağlı olduğunu gösterir.
Kendini Değersiz Görme
Romanın en güçlü yönü Jane’in psikolojisi. Sürekli kendini başkalarıyla kıyaslıyor ve sevgiyi hak etmediğini düşünüyor. Bu yüzden kitap, özgüven eksikliğinin insan hayatını nasıl etkileyebileceğini çok güçlü anlatıyor.
Garth’ın Jane’e âşık olması fiziksel görünüşten çok ruhsal güzelliğin önemli olduğunu gösteriyor. Yazar burada toplumun “güzel kadın” algısını eleştiriyor.
Kitabın büyük kısmı “Keşke…” duygusuyla ilerliyor. Jane’in yanlış kararının hayatında açtığı yara, romanın asıl “kalp sızısı” oluyor.
Kitap Konfüçyüs'un 'İki yaşamımız vardır ve ikincisi sadece tek yaşamımız olduğunu fark ettiğimizde başlar.' sözüyle yapıyor açılışı.
Takvimlerin yaprakları birer birer düşerken hiçe saydığımız ömrümüzü vuruyor yüzümüze. O dönüm noktası gelmeden önce sevdiklerimizi, kendimizi, ölümü ne kadar farkında olarak yaşayıp yaşamadığımız sorgulatıyor.
Beni böyle hüzne boğacağını hiç düşünmemiştim. F. Toulmé'den okuduğum ilk eser olmakla birlikte ona da hayran olmamı sağladı.
Sarı Yüz/Herkese hitap etmeyen çok satan1000Kitap
Her yerde,herkeste görüp duyduğunuz hatta artık fotoğraflarını görmekten bıktığınız çok satan "Sarı Yüz"ü sonunda ben de okudum :)
Hiç konusuna değinmeden kısaca ve öz belirtmek gerekirse;
︎Eğer yazarlık,yayınevleri,editörler,kitap basım süreci ve reklam çalışmaları gibi alanlara ve uğraşlara merakınız,ilginiz hatta niyetiniz varsa okuyun yoksa okumayın çünkü çok sıkılırsınız:)
Kitabı beğenmeyenler muhtemelen kendini tekrarladığını düşündüğü için ve bir aksiyon olmadığı için beğenmediler. Aksine ben olayların yavaş gelişmesini çok sevdim. Kıskançlığı çok iyi anlatmış. Okurken Junie ile çok iyi empati yapıyorsunuz. Bayıldım. Son kısımda (hayalet kısmında) dedim ki kadın kafayı yedi. Meğersem hayalet en başta gördüğümüz Candice mış. Baya beğendim tek üzüldüğüm yer liseli çocukları zorbalaması oldu.
F. Scott Fitzgerald, "Kükreyen Yirmiler" olarak adlandırılan 1920'ler Amerika’sının o ışıltılı, caz dolu, lüks ve ihtişamlı manzarasının arkasına gizlenmiş ahlaki çöküşü ve boşluğu muazzam bir zarafetle gözler önüne seriyor. Long Island’ın görkemli malikanelerinden birinde her gece çılgın partiler veren, gizemli ve bir o kadar da zengin Jay Gatsby’nin, geçmişte kalan ve saplantı derecesinde bağlandığı büyük aşkı Daisy Buchanan’ı yeniden kazanma çabasını anlatıyor.
Nick Carraway’in gözünden aktarılan bu hikaye; zenginliğin, sınıf farklılıklarının, yapay elitizmin ve nihayetinde "Amerikan Rüyası"nın o trajik ve amansız çöküşünü simgeliyor. Yeşil ışığın peşinden koşan ama geçmişin akıntısına karşı kürek çekmekten bitap düşen Gatsby aracılığıyla yazar; umudun büyüleyiciliğini ve aynı zamanda ne kadar yıkıcı olabileceğini edebi bir dehayla işleyen, dünya edebiyatının en şık ve hüzünlü başyapıtlarından birini sunuyor.
F. Scott Fitzgerald, zamanın acımasız ve tekdüze akışını tamamen tersine çevirerek, yaşlı bir adamın bedeninde doğup bebekliğe doğru tersine doğru büyüyen Benjamin Button'ın absürt ve hüzünlü yaşamını anlatıyor. Hayatın akışına, toplumsal normlara ve zamana ayak uyduramamanın getirdiği o derin yalnızlığı ve yabancılaşmayı masaya yatırıyor. İlk bakışta fantastik bir hiciv gibi görünse de aslında yaşlılığın kaçınılmazlığını, gençliğin değerini ve her iki ucun da insanı nasıl aynı çaresiz çocuklukta buluşturduğunu gösteren hüzünlü ve zamansız bir döngü öyküsü.
Benjamin Button'ın Tuhaf HikayesiF. Scott Fitzgerald · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202027,9bin okunma