Zərif bir kəpənək idin..
Və mən ovuclarımı açdım..
Bilirdim, uçarkən bir saniyə belə düşünməyəcəksən..
Qanadlarını çırparkən, geriyə bir dəfə də olsun baxmadan..
Mən bilirdim, bu sənin üçün ən yaxşısıdır..
Havanı çəkərkən ciyərlərinə,
Və mən boş qalan ovucumu, hələ də, yummağa cəsarət edə bilməzkən..
Mən bilirdim, səni görə bilməyin tək yolu bu idi..
Sən səmada uçarkən və qanadlarını çırparkən,
Mən bilirdim, bu səni son görüşümdür..
Və mən dəqiq bilirdim, buna dəyərdi..
Və mən dəqiq bilirdim,
Buna dəyərdin..
Məsudə Cabbar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eskiden, İsa'dan önceki zamanlarda Anka diye aptal, lanet olası bir kuş vardı; her birkaç yüz yılda bir odun yığıp kendini yakardı. İnsan'ın birinci dereceden kuzeni olsa gerekti. Ama kendini her yakışında, küllerinden fırlayıp yeniden doğardı. Görünüşe bakılırsa biz de aynı şeyi tekrar tekrar yapıyoruz ama bizde Anka'nın asla sahip olmadığı lanet olası bir şey var. Lanet olası, aptalca bir şey yaptığımızı biliyoruz. Bin yıldır yaptığımız tüm lanet olası, aptalca şeyleri biliyoruz.
Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev ve ya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı. Ve ya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin o ağaca ve ya çiçeğe baktığında, sen orada olursun. Ne olduğu önemli değil, dokununca onu değiştirdiğin ve ellerini çektiğinde sana benzeyeceği bir şeye dönüştürdüğün sürece, derdi. Sadece çim biçen adamla bahçıvan arasındaki fark dokunuştadır, derdi. Çimleri biçen adam orada hiç olmamış gibidir; bahçıvansa bir ömür boyu orada olacak.
Tehditlerin hiç korku uyandırmıyor Cassius, çünkü ben dürüstlükle öyle iyi silahlandım ki saygı duymadığım avare bir rüzgâr misali yanımdan geçip gidiyorlar.