Eğer hukuk hâkim sınıfın iradesi ise, o zaman kapitalistler -hâkim sınıf olduklarından ve iş gücünün istismarı onların iradesi olduğundan- zulüm yapmayıp hukukun icaplarına bakıyorlardı. Ve dolayışıyla istismara direnen işçiler haksızdılar, çünkü “hâkim sınıfın iradesi”ne karşı hareket ediyorlardı. Bu reductio absurdum (saçmalığa indirgeme) açıkça gösteriyor ki “hukuk -mevcut olduğu yerde— hâkim sınıfın iradesi olmayıp, bu iradeyi sınırlandıran bir prensip, yani müstakil bir prensiptir.
Hz. Muhammed'in(sav) birçok hadisi şerifinde aşırılıklar reddedilmektedir: “İki şeyden nefret ediyorum: Dindar cahil ve imansız âlim,” Hz. Muhammed(sav) şüphesiz başka birçok şeyden de nefret ediyordu. Mesela, güçsüz müminler ve imansız güçlüler; ruhen temiz, fakat bedenen kirli olanlar; kudretsiz adalet ve adaletsiz iktidar..