Fadime köse
@fadimekose44
141 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Uyumak istiyorum, uyuyamıyorum, düşünmeyeyim diyorum, onu da yapamıyorum.
Reklam
İnsan sanki inadına yapar gibi gider, hep yaralı yerini çarpar, bunun tek nedeni ise çarptığını ancak yaralı yerini vurunca fark etmesidir.
Ah! Biçare hırpalanmış, ezilmiş hayat! Mai bir gece ile siyah bir gece arasında geçen şu nasipsiz, talihsiz ömür! Bir elmas yağmuru altında açarak şimdi bir siyah inci yağmuru altında gömülen o emel çiçekleri!
—Anne müsaade eder misin? Senin dizine yatayım…
Hani ya bir vakitler beni dizine yatırır da saçlarımı okşardın? İşte yine öyle yatayım, beni öyle, güya sekiz on yaşında bir çocuk gibi okşa… Ah! Bilsen, anneciğim, bugün okşanmak, sevilmek için ne kadar ihtiyacım var!
…gerçekten, hayattan vazgeçecek kadar ümitsiz, hülyasız mısın?
Ah! Hayatının o ümidi, o hülyası! Şimdi onu kendisinden ne kadar uzak görüyordu.
Reklam