#fahrenheit451 i okuduğumdan beri, okunanlar arasına eklemek istediğim #cesuryenidünya kitabıyla geldim bu akşam. 
Okuyan kadinlar kulubu olarak #heraybiryayinevi etkinliği için @ithakiyayinlari nı seçince fırsat bu fırsat dedim.
Benim için kolay bir okuma olmadığını söyleyebilirim. Her türlü yoruma spoiler yememek için göz ucuyla bakan ben, sunuş ve önsöz kısmında hayatımın spoilerını yedim :) Bu maalesef kopmama sebep oldu. Bırak ben düşüneyim, fark edeyim, sorgulayayım dedim doğal olarak, kitaptaki şartlandırmayı bana niye yapıyorsun yani. Okumayı bırakıp eğlenceli olacağını düşündüğüm başka bir kitap okuduktan sonra geri döndüm okumaya. Düşe kalka sonuna ulaştım ama ilk yaşadığım hayal kırıklığını atlatabilmiş değilim. Çünkü kitabın elimde sürünmesine sebep oldu.
Gelelim kitabımıza, "Her şeyin ulaşılabilir olduğu bir dünyada hiç bir şeyin anlamı yoktur..." siz de böyle mi düşünüyorsunuz? Bu kitapta her şey ulaşılabilir. Hep mutlusunuz, mutsuz hissettiğinizde küçük bir ilaçla göklere uçuyor uyuşuyorsunuz, yani yine mutlusunuz. Yaşlanmak, kederlenmek, yoksulluk, yoksunluk, aşk, aile hiç bir şey yok. Doğmuyorsunuz, doğurmuyorsunuz. Bunun içinde makineler var. Üretimin kalitesine göre sınıflandırılıyorsunuz, alt ya da üst tabaka diye. Uyum sağlayamadıysanız, üretimde bir hata olduysa aykırıların olduğu, düşünen sorgulayan idrak edenlerin olduğu adaya sürülüyorsunuz mis gibi :) Daha üretilmeden önce (doğmadan önce değil), size sürekli dinletilen, beyninizi yıkayan, sizi şartlandıran mekanik ses hallediyor herşeyi. Okuyan insanlara tahammül edemiyorlar. Okurlarsa anlarlar, anlarlarsa şartlandırdığımız reflekslerinden kurtulup özgürleşirler, sistemi sorgularlar diye korkuyorlar. Çünkü "Birey hissederse topluluk sendeler" Çünkü biliyorlar "Her değişim istikrar için bir
Okuyan kadinlar kulubu olarak #heraybiryayinevi etkinliği için @ithakiyayinlari nı seçince fırsat bu fırsat dedim.
Benim için kolay bir okuma olmadığını söyleyebilirim. Her türlü yoruma spoiler yememek için göz ucuyla bakan ben, sunuş ve önsöz kısmında hayatımın spoilerını yedim :) Bu maalesef kopmama sebep oldu. Bırak ben düşüneyim, fark edeyim, sorgulayayım dedim doğal olarak, kitaptaki şartlandırmayı bana niye yapıyorsun yani. Okumayı bırakıp eğlenceli olacağını düşündüğüm başka bir kitap okuduktan sonra geri döndüm okumaya. Düşe kalka sonuna ulaştım ama ilk yaşadığım hayal kırıklığını atlatabilmiş değilim. Çünkü kitabın elimde sürünmesine sebep oldu.
Gelelim kitabımıza, "Her şeyin ulaşılabilir olduğu bir dünyada hiç bir şeyin anlamı yoktur..." siz de böyle mi düşünüyorsunuz? Bu kitapta her şey ulaşılabilir. Hep mutlusunuz, mutsuz hissettiğinizde küçük bir ilaçla göklere uçuyor uyuşuyorsunuz, yani yine mutlusunuz. Yaşlanmak, kederlenmek, yoksulluk, yoksunluk, aşk, aile hiç bir şey yok. Doğmuyorsunuz, doğurmuyorsunuz. Bunun içinde makineler var. Üretimin kalitesine göre sınıflandırılıyorsunuz, alt ya da üst tabaka diye. Uyum sağlayamadıysanız, üretimde bir hata olduysa aykırıların olduğu, düşünen sorgulayan idrak edenlerin olduğu adaya sürülüyorsunuz mis gibi :) Daha üretilmeden önce (doğmadan önce değil), size sürekli dinletilen, beyninizi yıkayan, sizi şartlandıran mekanik ses hallediyor herşeyi. Okuyan insanlara tahammül edemiyorlar. Okurlarsa anlarlar, anlarlarsa şartlandırdığımız reflekslerinden kurtulup özgürleşirler, sistemi sorgularlar diye korkuyorlar. Çünkü "Birey hissederse topluluk sendeler" Çünkü biliyorlar "Her değişim istikrar için bir
Herkese merhabalar
Bugün size çok sevdiğim birinden hediye gelen bu kitabın yorumu ile geldim...
Fahrenheit 451 benim için sadece kitap yakılan bir distopya değildi; insanların düşünmekten korktuğu, sessizliğin bile kontrol altında olduğu bir dünyanın aynası gibiydi. Okurken en çok ateşin değil, insanların yavaş yavaş hissizleşmesinin ürkütücü olduğunu düşündüm. Çünkü kitapta yasaklanan şey aslında kitap değil; sorgulamak, yalnız kalmak ve gerçekten hissetmekti.
Ray Bradbury’nin geleceği tahmin etmekten çok, insanın değişmeyen zaaflarını gördüğünü düşündüm. İnsanların sürekli ekrana bakması, hızlı tüketmesi, düşünmeye vakit ayırmaması… Kitapta anlatılan dünya bazen bugünün abartılmış bir yansıması gibi geliyor. En ürkütücü tarafı da şu: Oradaki insanlar baskıyı fark etmiyor bile, çünkü rahatlığa alışmış durumdalar. Gerçi günümüz içinde geçerli bence!
Kitap bence temel olarak şunu vermek istiyor..
İnsan bir şeyi kaybetmeden önce onu sorgulamayı bırakıyor. Bu kitaptan çıkarılması gereken en önemli şey, düşünmenin ve merak etmenin insanı gerçekten özgür yaptığı. Çünkü insanlar sorgulamayı bıraktığında, zamanla neyin doğru neyin eksik olduğunu da fark edememeye başlıyor.
Kitaplarla kalın sorgulamaktan da asla vazgeçmeyin
#reklamdegildir
#leylanınkitapları
#fahrenheit451
#raybradbury
Reklam
Fahrenheit 451Bilim-Kurgu
Cümleye romanın arka kapağında yazılmış bir söz ile giriş yapmak istedim. "Yazılmış en iyi bilimkurgu romanı. İlk okuduğumda, yarattığı dünyayla kâbuslar görmeme sebep olmuştu."
#MARGARETATWOOD ‘s yerinde bi’ söz etmiş.
Fahrenheit 451 spekülatif kurgudur. Bir "Bu böyle sürerse..." öyküsüdür. Ray Bradbury bizim geçmişimiz olan kendi şimdiki zamanı hakkında yazıyordu…Romanın isminin “kitap kâğıdının ne derecede tutuşup yanmasını” sorup bularak adını vermesi çok ilginçti..yaratıcı.!
Son zamanlara okuduğum en etkileyici roman olduğunu söylersem kesinlikle abartmış olmam. Romanın türü korku değil..korkuyorsunuz, romanın türü dram değil..ağlıyorsunuz.
Romanı okurken en çok beni düşündüren şey insanların kitaplardan bu kadar uzaklaşmış olmasıydı. Başta bu durum bana abartı gibi gelmişti ama sayfalar ilerledikçe aslında günümüzle ne kadar benzer tarafları olduğunu fark ettim ve bu düşünce biraz rahatsız etti açıkçası. Bazı bölümleri okurken olaydan çok verilen mesajı yakalamaya çalıştım ve bu da okuma hızımı düşürdü. Hatta bazı sayfaları tekrar okumam gerektiğini hissettim. Belki ikinci kez okuduğumda çok daha farklı bir roman gibi gelecek diye düşünüyorum. Bitirdikten sonra bile zihnimde devam eden bir roman oldu. Sanırım bu yüzden ileride tekrar dönüp okumak isteyeceğim romanlar arasına girdi.
#GuyMontag #Fahrenheit451 #RayBradbury
Fahrenheit4511000Kitap
çok beğendiğim bi kitap değildir, fakat çok okunmasından sebep bu incelemeyle başlamak istedim. okuması kolay bir çırpıda bitecek bir kitap, konusu ve distopyası sebebiyle ilgi çekse de sonunun çok havada kaldığını, yan karakterlere de yeterince derinlik katamadığı fikrindeyim. yine de okunması gereken bir kitap 
Fahrenheit 451
Fahrenheit 451
Fahrenheit 451 – Ray Bradbury
“Bir gün kitapların yasaklandığı, düşünmenin suç sayıldığı bir dünyada uyansan ne yapardın?”
Ray Bradbury, Fahrenheit 451 ile tam da bunu soruyor bize.
Kitabın adı, kitap kâğıdının tutuşma sıcaklığından geliyor — yazar da bundan daha anlamlı bir isim seçemezdi, çünkü kitabın konusu kitapları yakmak.
Evet, öyle bir zaman gelmiş ki artık itfaiyecilerin görevi yangın söndürmek değil, kitap yakmak.
İnsanlar ekranlara hapsolmuş, duygularını ve düşüncelerini unutmuş durumda.
1950’lerde yazılmış olmasına rağmen, bugünün dünyasına ayna tutuyor adeta.
Bradbury, özgürlüğün bilgiyle başladığını, kitapların yalnızca kâğıt değil, insanlığın hafızası olduğunu anlatıyor.
Ben çok etkilendim.
Hikâye, itfaiyeci Montag’ın yavaş yavaş uyanışını anlatıyor.
Bir şeylerin ters gittiğini fark eden Montag, sorgulamaya başladığında artık hiçbir şey eskisi gibi kalmıyor.
Teknolojinin duyguların yerini aldığı, insanların “düşünmeden” yaşadığı bir dünyayı öyle çarpıcı anlatıyor ki…
Okurken insanın içi burkuluyor; düşünmeye, yavaşlamaya ne kadar ihtiyacımız olduğunu hatırlatıyor.
Bir de şunu çok sevdim:
Bu kitapta klasik bir aşk hikayesi yok.
Varsa da, o aşk kitaplara duyulan aşk.
Belki de bu yüzden bu kadar özel.
Şiddetle tavsiye ediyorum.
Mutlaka okuyun, keyifli okumalar!
Reklam ,kazanç ve ticari amaç yoktur. .sayfada ki paylaşımlar tavsiye amaçlı olup tercih hakkı size aittir.
#Fahrenheit451 #RayBradbury #KitapYorumu #Distopya #BilimKurgu #KitapÖnerisi #Bookstagram #KitapTavsiyesi #OkumaÖnerisi #DistopyaKitaplar #kitapsayfaları #OkumaKeyfi
Kitap kağıdının tutuşup yanma sıcaklığı.
İyi okumalar;
Fahrenheit 451: Kitap kağıdının tutuşup yanma sıcaklığı, kitabın isminden bile çok etkilendiğim bir bilim kurgu klasiği. İtfaiyecilerin yangın söndürmek yerine yangın çıkardığı, kitapların düşünen ve düşündüğü için de düzeni eleştiren insanların olmasını engellemek amacıyla evlerinde kitap olan herkesin kitaplarını yakan itfaiyecileri anlatıyor. Kitapların sunuş kısmını çok sevmem ama sunuştan itibaren heyecanlandıran bir anlatımı var. Fakat kitabın ortalarından itibaren sürükleyici anlatımdan uzak durulmuş ve birkaç yerde gereksiz tekrarlanan kelimeler olmuş olsada altını çize çize okuduğum alıntılıya alıntılıya her kelimesini not aldığım bir kitap. Acaba gerçekten böyle bir şey olsaydı nasıl fedakarlıklar gösterirdik kitaplar için. Ne kadar ütopik bir anlatım olsa da belki çok uzun yıllar sonra itfaiyeciler değilde, insanlar okumaya okumaya kitapları yok edecekler. Bu yüzden böyle bir şeyin olmaması için sürekli okuyup yazmalıyız.
# Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun.
# Bir kadının yanan bir evde kalmasına yol açtıklarına göre, kitaplarda bir şeyler olmalı...
# Bu ülkede en çok ne istiyoruz? İnsanlar mutlu olmak istiyor... Bu doğru değil mi? Bunu hayatın boyunca duymadın mı? Mutlu olmak istiyorum diyorlar... Hepimiz bunun için yaşıyoruz değil mi?
# Kitaplar hiçbir şey söylemiyor! Öğretebileceğin veya inanabileceğin hiçbir şey. Kurguysalar var olmayan insanlarla, hayal gücünün ürünleriyle ilgili oluyorlar. Kurgu değillerse daha da kötü...
# Bilgi, kaba kuvvetin üstesinden gelmeye yeter de artar bile!
# Dışımız serseri içimiz kütüphane.
#Fahrenheit451
Reklam
Reklam