Su
@failatunfailat
İnstagram:failatunfailat
83 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Alice Feeney’nin Taş Kağıt Makas romanı, gerilim türünün en sevdiği formüllerden biri olan "sorunlu bir evlilik ve şehirden uzak, tekinsiz bir hafta sonu tatili" klişesiyle açılıyor. Yazar,
Reklam
Kitap kağıt üstünde Türkiye’nin yakın tarihine, cezaevi süreçlerine ve sürgün yıllarına dair sarsıcı bir tanıklık sunmayı vadetse de, ne yazık ki son dönem Türk edebiyatının en aceleye getirilmiş, üstünkörü işlerinden biri olmaktan öteye gidemiyor. Kitap, iyi kurgulanmış edebi bir eserden ziyade, yazarın kafasındaki politik mesajları ve sloganları aktarmak için karakterleri araç olarak kullandığı yapay bir metne dönüşüyor.
Romandaki en büyük fiyasko, hikayenin ve duyguların tamamen kopuk olması. Merkezde yer alması gereken Selim ve Leyla’nın aşkı o kadar ruhsuz ve mekanik işlenmiş ki, okur olarak ne yaşanan acılara ortak olabiliyorsunuz ne de o büyük bekleyişin dramını hissedebiliyorsunuz. Livaneli, araya sıkıştırdığı dünyaca ünlü yazarlardan alıntılarla romana dışarıdan zorlama bir derinlik katmaya çalışsa da, bu parçalı ve aceleci yapı okuyucuyu sürekli hikayenin dışına fırlatıyor.
Kitabın Stockholm’de biten finali ise tam bir hayal kırıklığı. Sürgün hayatının ve vatan hasretinin getirdiği o derin psikolojik yıkım, edebiyatın vurucu gücüyle anlatılmak yerine, ülkeyi kötüleme tonunda sığ bir "bizi bu hale getirenler utansın" mesajına indirgeniyor.
Özetle; yaşayan insan hikayelerinden yoksun, göze parmak sokan politik mesaj kaygısıyla yazılmış bu roman, ne yazık ki tam anlamıyla bir kağıt israfı.
İskender Pala’nın kalemine, divan edebiyatı birikimine ve tarihi kurgularına oldukça aşina bir okuyucuyum; öyle ki bu kitap onun okuduğum 18. eseri oldu. Ancak açıkça söylemeliyim ki bu zamana kadar
Yapay zekanın tavsiyesiyle başladığım bir kitaptı. Okuması çok rahatsız edici detayları vardı. Hem hikaye de o kadar sürükleyici değildi, sıkıcı bir sürü detay vardı. Kitabın sonundaki çözülme de duyduğum rahatsızlığı geçirmedi. Okumazsanız hiçbir şey kaybetmezsiniz.
3 günde 3 kitabı bitirdim, tek solukta bitirdim hatta. Daha zekice kurgulanmış kitaplar okumuştum ama bu da bence gayet iyiydi. Hikaye çok akıcıydı, sonuna kadar merak uyandırıcıydı. Ters köşeleri de güzeldi. Eleştireceğim bazı konular elbette var. İlki ana karakter olan Millie’nin karakter gelişimi oldu. Ana karakter olmasına rağmen bence yüzeysel kaldı hikayesi. Bir de yan karakterlerin hikayeye bir şey katmamasına rağmen üzerinde aşırı durulması. Hikayeye hiçbir şey katmıyorlardı. 2. kitapta Brock karakteri, 3.kitapta da Janice karakteri. Biraz daha ana olayla ilgisi olsun isterdim. Bir de 3 kitapta da aynı tarz kullanıldığı için bazı şeyleri tahmin etmesi daha kolay oldu. Onun dışında yine de sıkılmadan okudum hatta kitaplar nasıl bitti hâlâ anlamış değilim.
Reklam