Bu tarz kitapların genel olarak mucize pazarlamak olduğuna inanırdım ama bu kitap çok farklı, çok gerçekçi. Okuduğum her bölümde “aaa bu ben” demekten kendimi alamadım. Tabii tek kişinin okuyup bilinçlenmesi yeterli olmuyor. Bilinçlenme de tek başına yeterli değil, harekete de geçmek gerekiyor.
Azdahak, tarih, mitoloji ve günümüz dünyasına dair siyasi göndermeleri bir araya getiren, derinlikli bir eser. Kitap, Firdevsî’nin Şehnâme destanında geçen Zahhak (Azdahak) karakterinden esinlenerek kurgulanmış olsa da, esas olarak bir hükümdarın iktidar hırsını değil, devlet içinde devlet gibi işleyen gizli yapılanmaları, ideolojik saplantıları ve uğruna kan dökülen inançları konu alıyor.
Azdahak, klasik bir “iktidar mücadelesi” anlatısı sunmaktan çok, devleti yöneten üst kademelerin de içinde olduğu, yer altı yapılanması gibi işleyen bir grubun karanlık dünyasını gözler önüne seriyor. Bu örgüt, yalnızca güç peşinde koşan bir yapı değil; kendi inançlarını mutlak hakikat olarak gören, bunun uğruna etrafı kana bulamaktan çekinmeyen bir topluluk. Roman, bireysel hırslardan çok, organize kötülüğün, ideolojik fanatizmin ve güç odaklarının perde arkasındaki ilişkilerinin nasıl şekillendiğini anlatıyor.
Kitap boyunca, devletin içinde yuvalanmış ve görünürde meşru ama gerçekte kendi ajandasını güden bir oluşumun etkilerini görüyoruz. Bu bağlamda, Azdahak günümüzde sıkça tartışılan “paralel devlet”, “derin yapı” ve “ideolojik terör” gibi kavramlara da ışık tutuyor. Pala, romanı sadece tarihi bir hikâye anlatmak için değil, aynı zamanda bugünün dünyasına da göndermeler yapmak için kullanıyor.
İskender Pala’nın anlatımı her zamanki gibi akıcı ve etkileyici. Roman, mitolojik ögelerle desteklenen ama büyük ölçüde tarihsel ve siyasi bir kurguya dayanan bir yapıya sahip. Yazarın dili oldukça edebi, fakat okuru yormayan bir sadelikte. Karakterler güçlü tasvir edilmiş ve olay örgüsü sürükleyici bir şekilde ilerliyor.
Kitabın en dikkat çekici yanlarından biri, örgütlü kötülüğün ve ideolojik manipülasyonun nasıl işlediğine dair derinlemesine bir bakış sunması. Bu da romanı, sıradan
Bir oğlan, annesinin koruyucu fiziksel varlığından uzaklaştıkça, özellikle de ergenliğe ve kendisini bekleyen zulüm kültürüne girerken, anne sevgisinin ona sağladığı güvenlik alanında olmalı ve annenin verdiği duygusal eğitimi kullanabilmelidir-annesini bu şekilde kalbinde taşıyabilmelidir. Bir oğlanın ihtiyaç duyduğu şey, annesiyle arasındaki bağ nasıl korunmuş olursa olsun, "en çok sevildiği" yeri annesinde bulabileceğini bilmektir.
