Loc’hlaith
@falka
10/10
2019 28. kitabı
“Bana, beni bir ömürden daha uzun süredir beklediğini söyledi.” Ah Ryodan. Şu seride bu adamdan daha çok sevdiğim kimse yok, ciddiyim. Sonunda Ryodan’ı okuyabileceğimiz bir kitap geldi derken adam iki yıldan fazla süredir ortadan kayboldu. Hayattaki şansımızın özeti de bu. Açık konuşmak gerekirse o dönemler sıkıcıydı benim için ama geri döndüğünde açık kapandı. Yani ben öyle saydım biraz gönülsüzce . Bu arada ‘Avcı’ya dönüşme meselesi güç dengelerini sarstı ve eşitledi. Özellikle finaldeki detay çok güzeldi. Kat bölümlerinde çok sıkıldım ve diğer canımı sıkan şey aradan geçen zamana rağmen Dancer muhabbetinin de bir türlü kapanamadığını görmekti, sinirlerimi fena bozmadı desem yalan olur. Hiç sevmedim o çocuğu, Dani’nin de ne zaman aşık olduğunu anlayamadım zaten. Barrons da Barrons diye gezen, sonra Ryodan’a yönelen kız nasıl oldu da son dakikada Dancer’a aşık oldu bu kısım bana önceki kitapta aşırı zorlama geldi. Zaten bildiğin kızı Dancer’ın kollarına Ryodan itmişti. Sanırım benim taş kalpliliğim, Ryodan varken kim ne yapsın Dancer’ı modunda gezdiğim için karakterle bu konuda empati kuramamış olabilirim. Umurumda değil. Sonraki kitap sanırım yine Mac ve Barrons odaklı olacak, kendimi tablet kutusundan hıyar çıkan çocuk gibi hissediyorum. Arada Ryodan’sız geçen bölümleri sindiremiyorum. Neyse, yine de sonunda “Her şeyi feda etmeye istekli bir adamın sevgisiyle” iyileştiK. :) Dani artık o eski Dani değil, içinde bir canavar gizli; düşmanlar artık eski düşmanlar değildi. Ben sevdim kitabı. Keşke seri bu karakterler üzerinden devam etse ama nerdee. Kitaba düşük puan verenlerin kesinlikle Anti Dani’ci Mac - Barrons’cu tayfa olduğuna inanıyorum. Bence problemleri Mac ve Barrons’u bu kitapta fazla görememek. Ters sebeple de ben Gölge Ateşi sonrası tüm M-B odaklı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Time will tell. In the meantime, once again, we’ve got a world to save. Perhaps we’ll need a Hunter to save it.”
“Perhaps,” I countered, “we’ll only need a little bit of a Hunter’s power. And perhaps, I can turn it off once we’ve fixed things, and be normal again.”
“ ‘Again’ implies you once were that way. You weren’t. And there’s nothing in this world you’d hate more than being normal.”
I kissed him with the rainbow-colored shattered hopes and dreams of a child betrayed in ways too damaging and numerous to count, and I kissed him with the yearning to be the one making joy blaze from his eyes.
Obsesifler okumasın.·512 syf.·
7/10
2019 25. kitabı
Bir obsesif olarak obsesif kitap karakteri ilk ve son kez okudum. Vallahi içim daraldı. Bir kontrol etme takıntım yoktu, o da bu kitaptan sonra geldi. Empati kurma olayını fazla abartmışım anlaşılan. Kitapta açıklanmayan detaylar ve boşluklar kaldı, devam kitabı var mı bilmiyorum ama olması gerektiğini hissettim. Özellikle finalden sonra. Gerilim dozu, psikolojik detayları yerli yerindeydi. Fakat bazı yerlerin gereksiz uzatılması cidden can sıktı. Yine de genelini sevdim.