Loc’hlaith
@falka
I kissed him with the rainbow-colored shattered hopes and dreams of a child betrayed in ways too damaging and numerous to count, and I kissed him with the yearning to be the one making joy blaze from his eyes.
Reklam
Obsesifler okumasın.·512 syf.·
7/10
2019 25. kitabı
Bir obsesif olarak obsesif kitap karakteri ilk ve son kez okudum. Vallahi içim daraldı. Bir kontrol etme takıntım yoktu, o da bu kitaptan sonra geldi. Empati kurma olayını fazla abartmışım anlaşılan. Kitapta açıklanmayan detaylar ve boşluklar kaldı, devam kitabı var mı bilmiyorum ama olması gerektiğini hissettim. Özellikle finalden sonra. Gerilim dozu, psikolojik detayları yerli yerindeydi. Fakat bazı yerlerin gereksiz uzatılması cidden can sıktı. Yine de genelini sevdim.
Dehalıkla aptallık arasındaki ince çizgide yanlış tarafa kaydın June.·360 syf.·
7/10
2019 21. kitabı
Finalden hiç hoşlanmadım. Tamam son kısım gerçekten güzeldi fakan June gibi bir karaktere o noktaya gidene dek seçtiği yolu yakıştıramadım. Araya giren o zaman, boşa geçen yıllar... June’un tam da mantıklı değil duygusal davranacağının tutması. Çok yanlış. Çok çok yanlış. June, Day’in seçim şansını elinden alarak yanlış bir yola saptı. Yazar bunu istediği kadar süsleyip püsleyip dramatize etmeye çalışsın. Bu zeki bir karakterin yapacağı bir şey değil. Day geçmişiyle başa çıkabilecek, kendi seçimini yapabilecek, her şeye rağmen mutlu olmayı başarabilecek biriydi. June hangi akla hizmet, onun yerine seçim yaptı? Onun yerine karar verdi? Bu nasıl mantık? Nasıl dehalık. Başka bir sürü yol vardı ve en saçma olanı seçti. Bu tüm seri boyunca June’a yüklenen akıl, mantık detaylarını benim gözümde yerin dibine çekti. Ben Day’in yerinde olsam sırf bunun için onu asla affetmezdim. Yine de son sahne kalbimi çalmadı desem yalan olur.