Şimdi gelelim distopyalar krallığının ezilmeye mahkum distopyalarına.
Şimdi, ben çok fazla distopya okudum ama böyle distopya ilk defa okudum. Böyle distopya olmaz olsun. Hakaret bu, bu kitabın her detayı distopyalara hakaret. Ne düzgün açıklanmış bir sistem var, ne motivasyonu sağlam karakter, ne olaya bağlayan detaylar... Yazdım oldu işte, detayları irdeleme diyen yazara selam gönderiyorum buradan. Ne yazık ki senin beyninin içini irdeleme şansım yoktu ablacığım, mecbur bunu yapmamızı istemesen de detayları inceledim. Kızların evlendirilme şekli saçma, tamam. Kötü bir sistemcik bu -daha kötü sistemler gördük- ama ben Kurucunun yönetimi ele geçirmek için sağlam bir bahaneye sahip olduğunu düşünmüyorum. Zaten haklı da çıktım, tüm olay temelde inat ve intikam hırsına dayanıyor. Motivasyonda koca bir çatlak, mümkün değil o çatlağa takılmamak.
İntikam hırsını küçümsemiyorum, yeri gelince epeyce ateşleyici bir neden olabiliyor ama bir adam kızını başka bir adamı öldürmek için yetiştirir de bu kadar mı inançsız, yumuşak ve güvensiz yetiştirir? Bir kız içinde bulunduğu sisteme, o sistemi yönetenlere düşman olur da bu kadar mı zayıf ve kararsız olur?
Ağaç yaşken eğilir derler, siz bu kıza hiç bir şey öğretemediniz mi? Çok çabuk yumuşadı, inançları çok çabuk değişti. Çok zayıf, irade sıfır... Kurgunun devamı için karakter bu noktaya varmalıydı elbette ancak bu kadar çabuk etkilenecek kadar saf mıydı? Hiç mi inatçı olmaz bir kız, hiç mi direnmez? En ezik, en pasif distopya karakteri. Rezillik... Hiç sevmedim, her sayfasından- her karakterinden ve her detayından nefret ettim.