“Kuş.” Sesim, kendi sesim gibi çıkmadı. Zayıf, hırıltılı ve kabaydı. “Ağaçtaki. Neden?”
Cevabı verirken sanki ne söyleyeceğini çoktan biliyormuşçasına tereddütsüzdü.
“Çünkü seni seviyorum. Ve çünkü seninle olmak özgür hissettiriyor.”
Ay ben en son cadı avcısı okuyordum sonra ilginç bir dönemin içine girdim ve saçma sapan şeyler yapmaya başladım🥲 Bir kendime geleyim de canım kitabımı bitireyim bu gece🫶