''Anne?''
Efendim, Diana?
''Bana söylediğini yaptım. Sırlarımı herkesten sakladım.''
Zor olduğunu biliyorum.
''Senin hiç sırrın var mı?'' Zihnimde bir kırda geyik gibi koşarken annem beni kovalıyordu.
Elbette,dedi,uzanıp parmaklarını salladığında havada süzülüp onun kollarına düştüm.
''Bana bir tanesini söylesene?''
Tamam. Dudakları o kadar yakınımdaydı ki kulağımı gıdıklıyordu.Sen. Sen benim en büyük sırrımsın.
''Ama ben buradayım!'' diye çığlık attım, elinden kurtulup elma ağacına koşarak.''Eğer buradaysam nasıl sır olabilirim ki?''
Annem parmaklarını dudaklarına götütüp gülümsedi.
Sihir.