Hayal kırıklığı uğradım açıkçası. Şimdi bu kitabı bitirdim ve incelemelerine bakıyordum. Ve açıkcası şunu diyebilirim ki bir şeyler anlatıyor gerçekten. Ancak hocamız bize şöyle bir şey demişti. Herkes bir şey anlatabilir, önemli olan onu herkesten farklı anlatmaktır diye. Bu kitap tam da onu yansıtıyor bence. Yani okuyabilirsiniz ancak belki erkek olduğumdan belki de daha farklı bir şey beklediğimden beni etkilemedi. Yorum yapacak bir şey de bulamıyorum açıkcsası. Çok büyük beklentiyle okumuştum.
plath'in yazarlığını o kadar sevmiyorum, üzülerek bildiriyorum ki sırça fanus'u da o kadar beğenmemiştim. yine de plath'e bir yakınlık duymuyor değilim, satır aralarında, hiç anlamadığım bir şiirde kullandığı bir kelimeyle avlıyor beni hatun anlayacağınız.
bir de bana göre, sylvia iyi bir yazar olmak için fazla çaresiz. yazdığı hangi şeyi okusam, bir filtrenin eksikliğini hissediyorum. çok kendi içine gömülü bir yazar ve hislerim diyor ki okuyucusunu da pek sevmiyor zaten.
hayalimdeki senaryoya göre, plath bir günlüğüne gelse ve dünya olarak ona ne kadar iyi bir yazar olduğunu, hala okunduğunu söylesek burun kıvırırmış gibi geliyor.
neyse işte, şiirlerini hissetmekten çok, acıyı anlatma konusundaki aceleciliğini, çaresizliğini hissettim onu okurken. kendisiyle aramızda derin bir hate-love ikişkisi var. belki elektrikler kesik olsaydı ve fırın çalışmasaydı o gün yazarlığı ve kafası bu dünyada daha güvenli bir şekilde eriyebilirdi? yine de, ölebildiği için onun adına mutluyum, ne demiş sonuçta, sonsuza kadar kaçmak zorunda kalmadan kaçamam.
umarım gittiği yer durmadan ona kaçması gerektiğini fısıldamıyordur diyelim, ne diyelim
İncir ağacı kısmı için başladım pişman olmadım. Sadece o kısma bakarak kendimle çok ilişkilendirmiştim ama çok başka bir dünya varmış :) Akıyor gidiyor çok rahat bitecek bi kitap.
Sylvia Plath’in okudugum ikinci kitabi, acik konusmak gerekirse günlükleri gercekten cok severek okumustum ama bu kitaptan neden bilmiyorum ayni tadi alamadim, bir defa yarim birakmistim, bu sefer bitirmek istedim fakat olay örgüsü birbirinden bagimsiz ve karmasik gibi geldi ve sonlara dogru sarsada ilk yuz elli sayfayi zor bela okudum diyebilirim, belki yanlis zamanda okudum ya da bana hitap etmedi bilmiyorum ancak son sayfalar güzel ve sürükleyiciydi.
Haftaya King yorumu ile başlıyorum ama önce klasik girişimi yapmam lazım :) @okumacemberiolusturalim etkinliğimin 4. kitabı Stephen King den geldi. #kubbeninaltında.
Müthiş bir kitap okudum. Kurgusunu, anlatımını, karakterleri anlatmama gerek yok çünkü King... Okuyucuyu sıkmadan, konudan koparmadan, karakterler ya da olaylar arası geçişleri merakınızı taptaze tutarak yapmasını hayranlık ve hayretle okudum yine. Bir yerde "eyvah " dedim 31 sayfalık bir atlama söz konusuydu basımdan kaynaklı, neyse ki sayfa sayısı sona erdiğinde kaldığı yerden devam etti. @altinkitaplar lütfen yapmayın böyle şeyler, özellikle King kitaplarında, kalp var bende sebebim olursunuz. Neyse. Detaysız konuya değineceğim çünkü dizi uyarlaması ve kitap arasında çok fark olduğunu öğrendim. Eşim dizisinden, ben kitaptan bazı kilit noktaları söyledik birbirimize. Sonra ikimiz de susma kararı aldık. Malum ben izleyici, o okuyucu konumuna geçiş yapacağız. Olaylar bir kasaba da geçiyor. Herşey normal seyirinde giderken bir den cam bir fanusun içinde kalıyorlar. O anlar öyle gerçekçi anlatılmış ki kendimden geçerek okudum. Görmediğiniz bir cisme, kendinizi savunma refleksi güdmeden son sürat çarptıpınızı düşününürseniz ne demek istediğimi anlarsınız. Sonrası felaketler zinciri. Ben tüm bunlardan etkilenip, rüyamda kızımla parkta tepemize fanus indiğini görürken sinir olduğum karakter yok mu? tabi ki var. Durumun vahametini bir kenara bırakıp, dini öne sürerek koltuk sevdalısı olduğundan, tüm kasabayı tehlikenin kucağına atan arkadaşlarla epey kaynaştık :) Sonuna anlam veremediğimi söyleyebilirim. 1021 sayfa kitap bir 50 sayfa daha olsaydı da lost'umsu bitmeseydi keşke :)
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Sırça Fanus edebi değer olan bir eserden ziyade, histerik ve depresif bir zihnin nasıl çalıştığını gösteren bir eserdir. Psikologlar için önemli görüler oluşturabilir, ancak ne bir hikayedir, ne güzel bir ruhu vardır, ne de güzel bir söyleyişi vardır.