"Hiçbir zaman sadece güzelliğe bakmamalısınız!"1000Kitap
İnceleme spoilersız bu aradaa.
Merhabalarr!! Uzun zamandır inceleme yapmıyordum ve düşündüm ki neden en sevdiğim serinin en sevdiğim kitabına inceleme yapmıyorum??
Kitabın konusu kısaca şöyle: harry hogwarts'taki 4. yılına başlıyor. Ama okulda bu sene farklı bir şeyler yaşanıyor. Hogwarts, yıllardır yapılmayan bir turnuvaya ev sahipliği yapıyor ve harry de istememesine rağmen kendini turnuvanın içinde buluyor tabii bazı gizemli olaylar, görevler, dersler derken kitap böyle devam ediyor.
Bana göre serinin dönüm noktası, evrenin derinleştiği ve harry potter'ın artık çocuklar için olmadığını iliklerimize kadar hissettiren bir kitaptı. İlk okuduğunuz andan itibaren karanlık bir atmosfere sahip olacağının sinyallerini veriyor ve diğer kitaplardan farklı olduğunu hemen anlıyorsunuz. Sonunda yaşanan olay da cabası. Artık karakterlerimiz bildiğimiz o masum, küçük karakterler değil. Tramvaları olan, olacak karakterler. İlk üç kitaptaki o cıvıl cıvıllık gitmiş yerini korku, gerginlik almıştı. felsefe taşı ile ateş kadehinin hem yazım hem de atmosfer olarak bu kadar farklı ve başarılı bir şekilde yazılması tamamen rowling'in kaleminin de çok iyi yönde değişmesi. (Senden nefret ediyorum bu arada). Karakterlerimiz de kitabın sonunda zaten artık eskisi gibi olamayacaklarının, bir şeylerin artık çok değişeceğinin farkındalar ve bu da serinin gidişatının bambaşka bir yere gideceğinin kanıtı bence.
Yeni karakterlerimizden de biraz bahsedeyim. Bence bu kitabın en büyük artısı yan karakterlerin de olaya çok dahil olması ve öylesine 'karakter çokluğu' olsun diye de yazılmamaları. Ludo, winky, moody, barth crouch hepsinin çok iyi arka plan hikayeleri vardı.
Kitabı 1,5 yıl önce okuduğumdan dolayı barty'nin hikayesi tamamen aklımdan silinmiş bu yüzden o kısımları soluksuz okudum. Gerçi
"İnsan türünün kader sorusu, kültürünün gelişmesinin, insanların bir arada yaşamalarından kaynaklanan saldırganlık ve kendini imha etme dürtüsüne hâkim olmasının mümkün olup olamayacağı ve olursa, bunun ne ölçülerde mümkün olacağı sorusuymuş gibi geliyor bana. Bu bağlamda belki de tam da içinde bulunduğumuz dönem özel bir ilgiyi hak ediyor. İnsanlar şu noktada, doğa güçlerine hâkim olarak bu güçlerin yardımıyla birbirlerinin kökünü son insana kadar kazımakta hiç de zorlanmayacak hale geldiler. Bunun farkındalar, günümüzdeki huzursuzluklarının, tedirginliklerinin, mutsuzluklarının, endişeli hallerinin hatırı sayılır bir kısmı buradan kaynaklanıyor."
Dilimize, farklı isimlerle de çevrilmiş olan Kültürdeki Huzursuzluk, Freud'un yol haritasında neredeyse sona en yakın duraklardan birisidir. Denilebilir ki, Freud bu kitapta, Psikanalizin hiç de itiraf edilmemiş bir kültür incelemesi olarak görülmesini de vasiyet eder.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"seni çirkinleştirmenin zamanı geldi..."
öyle bir yer düşünün ki burada hamile kadınlar doğacak çocuklarının kız olmaması için dualar ediyor. doğan çocuğun kız olduğunu gördüklerinde etrafa "oğlan doğurdum" diye haber salıyorlar ki vakti geldiğinde birileri kızlarını alıp kaçırmak için fırsat kollayamasın. kızlar, kız olduklarını gizleyebildikleri yaşa kadar erkek gibi davranmak zorundalar. isimlerini değiştirmeye, sahip oldukları cinsiyetleri saklayarak yaşamaya mecburlar. artık erkek taklidi yapabilecek yaşı geçtiklerinde ise çirkinleşmekten başka çarelerinin olmadığının farkındalar. çünkü kartel çirkin ve kusurlu olanı kaçırmaz. araba sesi duydukları an kazdıkları çukurlara koşup tehlike geçene kadar binbir endişeyle beklemeye mahkûmlar. üstelik sadece kendilerinin bulunmasından değil, sevdiklerinin öldürülmesinden de korkuyorlar. bir gün kaçırılıp öldürülürlerse kim oldukları tespit edilebilsin diye sol kollarına sigarayla yara açıp iz bırakıyorlar. bu iz, kaçırılanlardan geride kalanlara bir mesaj... burada birilerinin öldürülmesini, yürürken akbabaların başına üşüştüğü bir cesede rastlamayı kimse yadırgamıyor. ceset gördüklerinde ölenin kim olduğunu dahi önemsemeden yalnızca onu gömüp oradan yok etmeyi düşünüyorlar. sanki o bölgede hiç insan yokmuşçasına üzerlerine tarım ilaçları sıkılıyor. yaşamalarının değeri yok. kadınlar, mütemadiyen bir şeylerden kaçmak durumundalar: kaçırılmaktan, ilaçla zehirlenmekten, kadınlıklarından, güzel olmaktan, kendi benliklerinden... baştan sona sarsıcı detaylarla dolu bu roman, yazılanların kurgusal değil gerçek oluşuyla da okuyanda acımsı bir his uyandırıyor.
Aktı gitti. Yalnız kadınlar... Farkındalar, tutunmaya çalışıyorlar; mücadeleciler... Yalnız kadın öyküleri... Üslubun özgünlüğü kendini hissettiriyor. Bir kurguda, güzel yazılmış cümleler okumayı da ayrı severim ben. Epey yerin altını çizdim; kimi kelime oldu, kimi cümle... İyi ki okumuşum. Zamansız Kadınların yolu açık olsun..
Dizi tadında, sezonluk ince memed 3
Çukurova'nın tüm köyleri, zabıtları , jandarmaları hatta hatta ağaları bile farkındalar düzende bir pürüz var . Buna bir dur denilmesi gerek. Ama gel gör ki herkes aman ben konuşmayayım yanarım vs . İşte ince memed hepsinin sesi. 1-2-3 okudum ve çok akıcı tüm devinimler dizi izlercesine gözler önünden akıyor. 4. Seriyi de çok merak ediyorum acaba orda ince memed hangi zorluklarla karşılaşacak ve seyran noldu acaba .
Hatçe , döne off cidden tüm kahramanlar sanki yan komşum gibi. Çok akıcı. Yaşar Kemal'in o mükemmel tasvirleri adeta insanı hayran bırakıyor kendine. Toprak , su , hava ...
#SketchArtemisManga
İlk okuduğum #manga olan #kılıçvepislik serisinin 3ncü cildini de keyifle okudum. Bu mangacılara, romanlardan çok daha rahat ve özgünler. Mesela bir savaş bölümünde her şeyi betimlemek zorundayız. Çizmek kolay değil elbet ama kesme biçme sahnelerine fışırt, tıkırt yazmak olayı bitiriyor. Keşke fışırt, tıkırt yazabilseydim bende.
Hikayeyi romana çevirmeye kalsan ooo kaç sayfa tutar kim bilir ama burada gözünün önünde her şey canlanıyor. Ondan seviyorum ya valla
Gelelim konuya. Bu evrende zindan adında bilinmez bir yer var. Hazineler le ve de korkunç canavarlarla dolu. Zindana girince çıkmak kolay değil. Larumas adlı savaşçı bu zindanı en tehlikeli bölümünde cesedi bulunan ama hayata döndürülen savaşçıdır. Hafızası yitiktir. Garbage adlı tuhaf bir kızla tanışır ve yepyeni maceralara sürüklenip. Garbage her şeye havlayarak cevap veriyor komik ama onu bu şekilde yetiştirmişler
Bu ciltte zindanın 3. Katında gizli odada hazine olduğu duyumunu alırlar, elbette tuzak olduğunun farkındalar ama yine de gidiyorlar. Bu gizemli odada ansızın alarm sesi duyarlar, ardından ölüler, canavarlar ortaya çıkar.
Bu tuzak kimin içindir? Garbage için mi yoksa Larumas için mi?
İki karakter ile ilgili bu ciltte epey şey öğrendim. Bazı gizemler ortaya çıktı. Finaldeki ek bölüm fazlasıyla merakımı uyandırdı. 4ncü ciltte neler olacak şimdiden merak ediyorum.
Ve tabii ki dehşet içinde tavsiye ediyorum
