Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
Ard arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül gürül akan bir dünya
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim. (…)
İsminiz olmalıydı mutlaka
bazı şeyleriniz unutulmak için
solgun çiçekleri gibi
bazı memleketlerin
sesler vardı ama duyulmuyordu
misalsiz bir dünyaydı bu
bize dair.
Keşke sevdiğiniz birini zarardan korumak için yapabileceğiniz bir şey olsa.
Theo bunu çok iyi biliyordu.
Saint-Rémy'de Vincent yine boyalarını yemiştir.