Edebiyat Memuru
@fatihbaslan
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Şövalye, Ölüm ve Şeytan
Albrecht Dürer'in 'Şövalye, Ölüm ve Şeytan' adlı gravürünün, Lutheryen Reformun ruhunun -ve hatta Luther'in güvenden kaynaklanan cesaretinin, varolma cesaretinin şeklinin klasik bir ifadesi olarak anılması doğrudur. Gravürde zırhı içinde bir şövalye bir vadiden geçmekte ve bir yanında ölüm, öteki yanında şeytan ona eşlik etmektedir. Korkusuzca, dikkatle ve güvenle önüne bakmaktadır. Yalnızdır ama tek başına değildir.
Herkesin özgürleşmesi için bir hareket olarak görülen Marksizmin herkesin (hatta başkalarını köleleştirenlerin dahi) köleleştirilmesi sistemine dönüşmesi zamanımızın büyük trajedisidir. Özellikle aydın ve entelektüel kesim içinde, psikolojik yıkım açısından bu trajedinin uçsuz bucaksızlığını tasavvur etmek zordur.
Vicdanımız kendimize söylediğimizdir.