Edebiyat Memuru
@fatihbaslan
Descartes'ta varoluşçu karşıtı önyargı çok belirgindi. Descartes'tan 'fenomenolojik' yöntemini türeten Husserl'in formüle ettiği şekliyle, insanın ve onun dünyasının varlığı, 'parantez' içine alınır. İnsan saf bilinç, çıplak epistemolojik özne haline gelir (insanın psikosomatik varlığı dahil olmak üzere); dünya, bilimsel araştırma ve teknik yönetim nesnesi haline gelir. İnsan, varoluş hali içinde yok olur.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Şüphe, bilgi için gerekli bir araçtır.
Romantik istihza, bireyi bütün içeriğin üstünde yüceltmiş ve onu boşaltmıştır: Herhangi ciddi bir şeye dahil olması artık gerekli değildi.
Aşk
Cihanı hiçe satmaktır adı aşk
Döküp varlığı gitmektir adı aşk
Bela yağmur gibi gökten yağarsa
Başını ona tutmaktır adı aşk
'Ne için?' sorusu tamamıyla bastırılamaz. Sesi kısılabilir ancak her an yeniden ortaya çıkmaya hazırdır.