Hiç kimsenin onu yemeğe çağırmadığı umutsuz açlık günlerini anımsadı. Yemeğe asıl o zaman ihtiyacı vardı, gıdasızlıktan güçsüz düşmüştü, baygın haldeydi ve büsbütün aç kaldığı için kilo kaybetmişti. Terslik buradaydı işte. Akşam yemeği istediği zamanlarda kimse sunmamıştı ona bunu, şimdiyse yüz binlerce akşam yemeği yiyebilecekken ve iştahı kapanırken her tarafı akşam yemeği olmuştu. Ama neden?