Sokaklar adımlarımı sayıyor,
rüzgar kaldırımlara fısıldıyor adımı.
Bir gölgeyim belki,
belki de hiç olmamış bir hikâye.
Şu duvar, şu lamba, şu taş—
hepsi benden daha yerleşik,
daha ait, daha buraya.
Oysa ben,
yürüdükçe eksiliyorum sanki.
Bir soruyum şimdi,
cevabı olmayan.
Sokrates bir sokakta kaybolmuş,
Kierkegaard bir kaldırıma oturmuş,
ben ise yalnızca yürüyorum—
aidiyetsiz, yönsüz, kendime doğru.
Fatma Özdemir
İçimde çürüyen bir şehir var,
sokaklarında yankılanan adımların sahibi yok.
Göz çukurlarımda unutulmuş ışık,
elimde tutamadığım bir dün var.
Ayna karşısında eriyen bir yüzüm,
gözlerim, içini boşalttığım bir ev gibi.
Duvarlarında çatlaklar,
tavanından sarkan sessizlik.
Düşmek ile ölmek arasında bir yerdeyim,
adını bilmediğim bir uçurumdayım.
Ayaklarım boşluğa direniyor,
ama zihnim çoktan atladı.
Bir mevsim gibi soluyorum,
göz kapaklarım ağır bir kış.
Ve ben,
kendi içimde ölü doğmuş bir yarınım.
Fatma Özdemir
“Gecenin karanlığında içime çektiğim kimsesizlik,
yalnızlığımı bile bölüyor.
Uykusuzluk,
düşüncelerimin keskin kenarlarını daha da sivriltiyor.
Zihnimde susmayan fısıltılar…
Ben miyim bunları söyleyen,
yoksa gece mi benim içimden konuşuyor?”
Fatma Özdemir
1816 yılında, Baltimore kentindeki
eski bir tapınağın duvarına kazılmış bu metin, şöyle diyor:
Gürültü ve patırtının ortasında sükunetle dolaş;
Sessizliğin içinde huzur bulunduğıınu unutma.
Başka türlü davranmak, açıkça gerekmedikçe
Herkesle dost olmaya çalış.
Ama kimseye teslim olma.
Telaşsız ve açık seçik konuş.
Başkalarına da kulak ver.
Aptal ve cahil oldukları zaman bile dinle onları;
Çünkü dünyada herkesin bir hikayesi vardır.
Yalnız planlarının değil,
Başarılarının da tadını çıkarmaya çalış.
Ne kadar küçük olursa olsun işinle ilgilen.
Hayattaki dayanağın odur.
Olduğun gibi görün.
Sevmediğin zaman sever gibi yapma.
Aşka burun kıvırma sakın;
O çöl ortasındaki çimenliktir.
Yılların geçmesine öfkelenme
Gençliğe yakışan şeyleri
Gülümseyerek teslim et geçmişe.
Ara sıra isyana yönelecek gibi olsan bile
Hatırla ki, kainatı yargılamak imkansızdır
Onun için kavgalarını sürdürürken bile
Kendi kendinle barış içinde ol.
Görmeye çalış ki,
Bütün pisliğine ve kalleşliğine rağmen
Dünya yine de güzeldir.