Jose Saramago’nun diğer kitaplarına kıyasla daha az başarılı bulduğum bir eserdi. Bunda yazarın bu hikaye için seçtiği anlatım türünün büyük etkisi var. Postmodern bir tarzla okuyucuya anlatılanın kurgu olduğu her fırsatta araya girilerek hatırlatılıp, tekrarlar sebebi ile sıkıcı olmasına neden olan bir anlatım tarzı kullanılmış. Halbuki işlenen konunun oldukça enteresan, ilgi çekici olduğunu düşünmüştüm. Yazar aynı zamanda mitolojik ve tarihsel unsurları biraz abartı yaparak alakasız bir biçimde ‘geçen şunu öğrendim bir kullanayım’ edasıyla kullanmış. Fakat sonlara doğru yaptığı ‘müzik sohbeti’ benim en çok hoşuma giden taraf oldu. Jose Saramago çok sevdiğim bir yazar olmasına rağmen bu kitabın konusunun harcandığı düşünüyorum.