“Benim zamanımda,” dedi. ”ekmek satmak veya almak gibi bir günah kimsenin aklından geçmezdi, paranın ne olduğunu bilmezdik bile. Herkesin ekmeği kendine yetiyordu.”
Biraz huzur bulmak ve kimsenin canımı sıkmayacağını bilmek uğruna dünyayı üç kuruşa satardım. ‘ Dünya mı yıkılsın, yoksa bir bardak çay mı içersin.?’ deseler, ‘ ben çayımı içtikten sonra dünyanın canı cehenneme!’ derdim.