Fatma Gülser Tibetlioğlu
@fatmagulser
49 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kapak kızı Şebnem'in hikayesini kendinden dinlemek daha doğrusu okumak sanırım çok sarstı beni...
Güzeller güzeli Hülya'yla yakışıklı Cavit'in çok sevdikleri, biricik mutlu kızıyken bir kazayla bütün hayatı alt üst olan Şebnem'in hikayesini kapak kızında başkalarının gözünden anlatmıştı Ayfer Tunç. Yeşil peri gecesindeyse 23 sene sonra Şebnem kendisi anlatıyor kısacık mutlu çocukluğunun parçalanışını, kapak kızı olma kararını, hayata ailesine olan öfkesini, nefretini, kendi evliliğini ve 19 yaşında verdiği kararla kapak kızı oluşunun 23 yıl sonra kaderine etkisini. Gücü elinde tutanın kendisi için herşeyi nasıl da mübah gördüğünü...
Huzur kaçıran, rahatsız eden bir hikaye bu aslında başından sonuna... Hülya'dan tiksindim, Cavit'e çokça acıdım, Gün'e minnet duyup sarılmak istedim, Şebnem için bir kadın, bir anne, bir insan olarak hissedilebilecek ne kadar duygu varsa hissettim.Şebnem; güzelliği kendi laneti olan Hülya'nın, annesinden intikam almak için hayatını en dibe bile isteye çeken biricik kızı, bu çürümüş düzende herşeye rağmen sonunda gerçekten mutluluğu yaşadığını umuyorum.
Ve Osman..Şebnem'in gözünden masumiyetini kaybetmiş, ruhunu paraya satmış olsa da yanıldığına inanmak istiyorum. Şimdi bir de Osman'ı dinleme zamanı...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Türkan... Bütün hayatı küçük bir şehrin herkesin birbirini tanıdığı bir mahallesinde geçmiş, kalbini daha çocukken titreten büyük aşkını, eşini kaybedince O'nun yokluğunun doldurduğu evine sığamayıp eski bir karavana sığınan, bir cesaret çıktığı yolda kendiyle, yaşayamadığı hayatıyla, evlilik olamayan 24 yıllık evliliğiyle yüzleşen, iyileşmenin yeniden başlamanın mümkün olduğunu, belki de "hayata geç kalmak" diye bir şeyin olmadığını anlatan canım Türkan... Ve tabi ki yanında olan yoluna çıkan güzel insanlar...
Yazarın keyifli anlatımıyla hızla okunup biten, içimi sızlatan, kalbimi ısıtan, yeri apayrı kitaplardan oldu Çiçeklenmeler.
İyi ki okudum...
Okuduğum her bir kitabında daha çok hayran oluyorum Ahmet Ümit'e. Yalnız hikaye, anlatım değil; yazarın kitaplarında verdiği bilgiler, o bilgilerin kitaba yedirilme şekli o kadar muazzam ki hayran olmamak mümkün değil, gerçekten çok büyük bir emek.
Kayıp Tanrılar Ülkesi'nde mitolojiyle yoğrulan hikaye Berlin'de başlayıp Bergama'ya uzanıyor. Pergamon tapınağı ve kuşaklar boyu tapınağın arkeolojik kazılarına katılmış, kendini Pergamonla özdeşleştirmiş bir aile ekseninde geçen hikayede yazar Almanya'da yaşayan Türkler'in maruz kaldığı ırkçılığa da değiniyor. Yine son ana kadar keyifle ve merakla okuduğum harika bir kitap.
Ahmet Ümit hep yazsın, hep okuyalım.
Herkesin kör olduğu bir dünyada görmek bir lütuf mudur yoksa bir lanet mi? İnsan nedir? Kime insan denir? İnsanı insan yapan erdemleri midir? İnsan her koşulda koruyabilir mi erdemlerini? Peki ya iyilik ve kötülük tercih midir fıtrat mı? Ya da iyilik ve kötülük koşullara göre mi belirlenir? Yavaş yavaş tüm gözleri kapatan bir aydınlık "beyaz illet" iyiyle kötüyü, doğruyla yanlışı birbirine karıştırırken adaletin, merhametin, iradenin yok oluşuna anlamsızlaşmasına çaresizce şahit olan bir çift göz...
Kimi zaman pandeminin başlarında yaşadığımız kaygıyı, kimi zaman yıllar önce "Sineklerin tanrısı"nı okurken içine düştüğüm sorgulamaları tekrar hissettiren kitap, iyi ki okudum...
"İşte bu hamurdan yapılmışız, yarısı kayıtsızlık, yarısı fenalık." Sayfa 39
"Çünkü sevdim ve ben kalbiyle yaşayanlar zümresindenim."
Ben de çok sevdim; öyle sevdim ki kitabın kapağını kapattım ama içinden çıkamıyorum. Kitap boyunca Zehra ve Settarhan'ın hikayelerini geçtiği yolları, yaşadıkları acıları, kayıplarını, marur duruşlarını ayrı ayrı okuyup yazarın tabiriyle iki ırmağın birleşip tek olarak akacakları zamanı beklerken ustalıkla işlenen diğer karakterlere de hayran oldum. İsmail, Hacı Bey, Siranuş, Azam, Piruz, Sofya, Mirza Han her biri incelikle işlenen çok özel karakterler. Ama benim içime en çok işleyen asaletiyle, imanıyla, merhametiyle, adalet duygusuyla, emanet bildiklerine emin duruşuyla Büyük Hanım... Hikayesiyle, anlatımıyla her bir karakterini çok severek okuduğum kitap uzun bir süre benimle kalbimde beynimde dönüp duracak sanırım. İyi ki okudum...
