‘İnsanlara kendini çok belli etmemek gerektiğini fark ettim de kendi içimde saklandım. Çünkü insanlar senin zayıflıklarını, zaaflarını, hassaslıklarını öğrenilirlerse gün geliyor da hep oradan canın yakıyorlardı. Ve hassas kalpler için böyle bir dünyada yaşamak eziyete dönüyordu.’
…Denklemin içinde tartılması ve anlaşılması zor olan bendim.Kapalıydım, ketumdum, müphemdim. Biliyordum zaten bunu. Şimdinin işi değildi ki bu. Çocukluğumdan beri böyleydim. Daha doğrusu babam öldüğünden beri... O gün bıraktım herkesle her şeyi konuşmayı. Susmanın ve kendi içinde kendimle konuşmanın daha zararsız olduğunu o zaman anladım. İnsanlara kendini çok belli etmemek gerektiğini fark ettim de kendi içimde saklandım.