Ruhumda ne çok şey var, ne içsel güçler ve ne öfke ve aşk okyanusları, bu kadar zayıf, bu kadar aptal, bu kadar bıkkın, bu kadar bitkin şu kalpte birbirine çarpıp, paramparça oluyor!
''Şiir nedir Esther, biliyor musun? ''
''Hayır, nedir? '' demiştim.
''Bir parça toz.''
Sonra, tam o gülümseyip gururlanmaya başlarken, ''Senin kesip biçtiğin kadavralar da öyle,'' diyordum.'' Tedavi ettiğini sandığın insanlar da. Toz ne kadar tozsa onlar da o kadar toz. Sanırım iyi bir şiir o insanların yüzünün toplamından çok daha uzun yaşar.''