Fatma Nur Atay
@fatmanuratay
*ağrıtmaz sanılan bir yaşamak şarkısı
Şu anda okuduğu kitap
"Çıkmazdakilere" ithaf edilip "Bizden hüznü gideren Allah'a hamdolsun" ayetiyle biten bu kitap her satırında beni tefekkür etmeye sevk etti. Zor zamanlarımda umut oldu, teselli buldum. Ve kesinlikle farklı bir bakış açısı kattı. Musibetlerin sebeplerini, sonuçlarını belki de hiç düşünmediğim yerlerden gördüm.
"Cenab-ı Hakk kulunu daha büyük tehlikelerden kurtarmak için birtakım musibetlere müptela etmektedir." (s. 18)
"Musibetler insanı hareketsizlikten, robotlaşmaktan, eşyalaşmaktan kurtarır." (s. 69)
"Musibetlerin hikmetlerinden bir diğeri de nefsin terbiye edilmesi ve üst mertebelere yükseltilmesidir." (s. 132)
"Musibetlerin gayelerinden bir başkası da, bizi günahlarımızı düşünmeye ve dolayısıyla tevbeye sevk etmesidir." (s. 254)
...bunlardan bazılarıydı.
Her bölümün ayet ve hadislere dayanması çok anlamlıydı. Yazarlardan alıntılara da çokça yer verilmiş ancak bazı yerlerdeki sözlerin konuyla ilgisini kuramadım. Bu açıdan zorlama yorumlar dikkatimi çekti. "Kur'ân "İkra!" (oku), Mesnevi "Bişnev!" (dinle), İstiklal Marşı "Korkma!" diye başlıyor. Özetle, okuyup dinliyorsak, korkmamıza gerek yok." (s. 219) gibi.
Başucu kitabım oldu, ihtiyaç duydukça okuyacağım tekrar. Bu kitabı çok kıymetli bir dostumdan hediye aldığım için de ayrı bir yeri var bende.
Okuyacak herkes için umarım her bir teselli şifa, umut, inşirah olur. Şunu da unutmayalım: "Hakiki teselli, Rabbimizin "Merak etme Ben seninle beraberim, seni yalnız bırakmam, dağılıp gitmene müsaade etmem" sözünü kalbimizde hissetmektir." (s. 232)
Hatırlatanlarınız, teselli edenleriniz eksik olmasın.
Reklam
Ekim 2017'de basılmış, fiyatına aldırmadan, verdiğiniz paraya acımadan gönül rahatlığıyla alınabilecek harika bir kitap. Evet, biraz pahalı ama kesinlikle verdiğiniz paraya değiyor. Cilt ve baskı kalitesi mükemmel.
Gelelim kitabın içeriğine...
Kitabın tamamı Cahit Zarifoğlu'nu anlatmakta. Sanırım kitabın en dikkat çekici yanı birçok fotoğrafla desteklenmiş olması. Zarifoğlu'nun ailesiyle, yakın çevresiyle birebir görüşülüp toparlanmış fotoğraflar. Çocukluk fotoğraflarından tutun da askerlik fotoğraflarına kadar... Daha önce hiç bir yerde görmediğiniz, görünce de tanıyamayacağınız cinsten:) 29 kişinin (belki de daha fazla) emeğiyle oluşmuş bu kitap, editörün de değimiyle "iğneyle kuyu kazar gibi zorlu mesafeler kat edilerek" ortaya çıkmış. İyi ki de çıkmış:)
Kitapta bizi ilk olarak "sunu" karşılıyor. Bu bölümde Cahit Zarifoğlu'nu niçin araştırma ve anlatma gereği duydukları belirtilmiş. Sonrasında kitaplarından alıntıları derleyip Zarifoğlu'nun hayatını kendi anlatımıyla kitaba almışlar.
Kitaplardaki derlemelerden ve kendi anlatımıyla yaşamını okuduktan sonra "Arkadaş Şahitliği" adında bir bölüm karşılıyor bizi. Burada arkadaşlarının Cahit hakkında fikirlerine, anılarına yer verilmiş. Bu bölümde Zarifoğlu'nun özellikleri çokça karşımıza çıkmakta.
Kitabın devamında da farklı kişiler (onu tanıyan, onun yolundan giden vs) Zarifoğlu'nu anlatmakta. En son da Cahit Zarifoğlu'nun çektiği fotoğraflara, ona ait belgelere yer verilmiş. Zarifoğlu'nu gelecek nesillere aktarmaya yardımcı bir eser olmuş.
Daha önce de Cahit Zarifoğlu'na ilgim olduğundan mıdır bilmem, kitabı çok sevdim.
Sözlerimi, defalarca kez okuduğum, Zarifoğlu'na ait şu dizeyle bitirmek istiyorum: "Bir çiçek bahçesinde geceye durgun kalışın yağmur sıcağı gibi / Öptüm sonsuz gidişinden. Saçlarının seyriyle seni."
Puan vermedi
Bittiğine üzüldüğüm kitaplardan biri de "yaşamak". Zarif adamın anılarını kendi anlatımıyla okumak eşsiz bir duygu.
Kitapta sevmediğim tek şey tarihlerin kronolojik olmaması. Bir geçmişe bir geleceğe gidiyor kitapta. Bu da bende biraz kopukluk yarattı. Ama daha dikkatli okursak o kopukluğun yaşanacağını zannetmiyorum.
Okumak için değil de, anlamak için sindire sindire okunması gereken bir kitap.
