Aslında hiçbirinin gerçekten karşı çıkacakları hiçbir şeyleri yoktu. Hareketlerinde son derece özgür bırakılmışlardı.Ana babaları hemen her şeyi keyiflerince yapmalarına izin vermişti.Ne kırmaları gereken bir pıranga ne törpülenmesi gereken bir kol demiri vardı.Yaşamlarının anahtarları kendi ellerindeydi ve o noktada asılı sallanıyorlardı.
Çünkü ortalamanın üstüne çıkmayı, sıradanlığı aşıp farklı olmayı amaçlayan biri takdir edilmeye layıktır, sonunda hedefine ulaşamasa ve bu uğurda servetini yitirse de.
Ne olursa olsun, temiz bir niyetle yapılan yanlışlar kesinlikle büyük bir utanç kaynağı sayılmamalı. Asıl büyük utanç kaynağı, yanlışları kabul edememek veya etmemek olur.