Şimdi ben sana yalnız şunu söyleyebilirim; çocuk kalbinin, çocuk ruhunun bağdaşamadığı her şeyi reddettin. İşte beni teselli eden de budur. Bir şimşek gibi yaşadın sen. Bir kere çaktın ve söndün. Şimşeği çaktıran göktür ve gök ebedidir. İşte budur beni teselli eden. Bir başka tesellim daha var: insandaki çocuk vicdanı tohumdaki öz gibidir ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır..
Sana senin sözlerini tekrarlayarak veda ediyorum; "Merhaba beyaz gemi ben geldim!"