Yani arsızlık bir alışkanlığa dönüştüğünde sahip olduklarını kullanmayan sadece biriktiren bir koleksiyoncuya dönüşürsün. Arsızlığın terbiyesi tükettiğini üretebilmekle başlar, bir organizmayı parazitten ayıran şey de bu üretimdir. Çi’yi negatifte deneyimlenmekten daha kötü bir şey,tüketerek var olmayı seçmektir. Sadece tüketmeyi deneyimleyen bir organizma asla kendi potansiyeline ulaşamaz.
—NE KADAR DA GÜNÜMÜZÜ BİZİ ANLATAN SATIRLAR—