Biraz kıskançlık eklesem nasıl olur diye düşündüm, hayır, kıskançlık huzursuzluğu barındırırdı. Kin nasıl durur? Yok, kin aşırıya kaçmak olurdu. Öfke? Öfke de bütün ahengi bozardı. Peki pişmanlık? Pişmanlığın içinde babanın getirdiği melankoliyle şiirsellik olursa olabilirdi ama saf pişmanlık pek işe yaramazdı. Epey düşündükten sonra nihayet buldum. O kadar duygunun içinde şefkati unutmuştum Şefkat, Tanrı'nın bilmediği bir duygu olmanın yanı sıra Tanrı'ya en yakın insani duygudur.