İnsan bazen hiç tanımadığı birinin yalnızlığını hissedebilir.
Yani son 100 sayfa hakkında konuşmak çok zor geliyor. Bu kitabı neden sesli okudum ki? Kitt'in partlarını onun sesinden okumak sahneleri bin kat ağır yaptı. Kai ile olan o "I forgot." sahnesini kabullenmek gerçekten çok zor. Bir ara donup kalmış vaziyette Kitt'i dinlediğimi fark ettiğimde ara vermem gerektiğini anlayıp hava almaya çıktım. Öyle ağır geldi.
Kitabın ilk yarısında biraz sıkıldım. Yavaş akıyordu ama sonrasında bir nebze olsun açıldı. Kai'yi çok seviyorum ama seslendiren kişi onu öyle dramatik seslendirmiş ki kitap boyunca Kai'yi sürekli ağlar vaziyette hayal ettim. Daha iyi seslendirilebilirlerdi bence.
Kurgu çok güzel bağlanmış. Öyle çok şaşırdım mı, hayır ama beklenmedik gerçeklerle yüzleştik. Yazarın seriyi gayet iyi sonlandırdığını düşünüyorum. İz bırakmak istedi ve başardı. Kai ve Paedyn arasındaki o atışmalı ilişki bana hep keyif verdi ve onlar bu sonu sonuna kadar hak ettiler.
Onları iyi ki tanımışım.
2026 okuma listenizde olmasını önereceğim bir kitap.
Yemin ediyorum anksiyetemi geçirecek bölümlere geleyim diye nefes almadan okudum, bilin bakalım ne oldu? O bölümler son 50-100 sayfaya tekabül etti! Sorum şu, Reva mı bu?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Göz yaşlarımızın tadı aynı. Bu serinin en çok ağladığım kitabı kendisi. Kayıplar, savaşlar ve hırslar hepsi o kadar yoğun yaşanıyor ki… Seride ki favori kitabım sayılmaz maalesef ki. Bu da bazı sahnelerin çok yıkıcı olmak için yazıldığını düşündüğümden. SPOILER?! Kıtt’le Pae’nin evlenmesi ve kardeş çıkması. Kitt’in Pae’yi öldürmeye çalışıp hırslı bir kral gibi resmedilmesi. Yazar kötü karakter eksik diye Kitt’i kötü yapmış ama kendisi daha güzel bir ölümü ve hayatı hak ederdi özellikle ölüşü beni çok üzdü. Kai’yle yine kendi aralarında savaşırken hamlesini unuttuğu için… Kai ve Pae’nin kızlarına Kit ismi koyması çok güzel. Ama şimdi şunu soruyorum ey sayın yazar neden böyle yazdın neden? Kitap gelincik tarlasında kaldığımsahneden devam ediyor. Ama Pae öldürleceğini sanarken Kitt’le nişanlı bulur kendini. Ve İlya Halkı onu yine sınavlara tabii tutar. Cesaret, gaddarlık ve yardımseverlik. Pae sınavlarından başarılıyla çıksa bile halk onu kabul edecek midir? Kai ve Pae’nin o aşkı var ya adamın içi yakar. Callum karakteri tahmin edilebilirdi ama Pae’nin de kraliyet ailesinden olması bilemedim ya. Pae sıradan ama eşsiz bir bireydi. Kayıp Prenses muhabbeti çok sarmadı. Bu seri benim için unutulmaz olacak o kesin. Güçlü kraliçeler vardı bu kitapta. Shallows kraliçesi waaow bir kadındı. Mak’ın ölmesi de çok üzücüydü ama Kai öldüğünde anam anam ağlamaktan harap aldım. Yazar orada güzel fake atmış.
Bitirmem dediğim seriyi bitirdim.
Yazmak istediğim çok sey var ama en çok da Paedyn'nin midesizliğini yazmak istiyorum
Sanırım hep şu cümlede kalacağım;
"Iki kardeşten birisi sevdiğim adam, diğeri de ömrümü geçireceğim adam" yani bence o kadar uzatmaya gerek yoktu bu kısmı ama neyse ki kurgunun sonunu guzel bağladılar. Şu bahsettiğim olay dışında olmasını beklediğim gibi bitti kitap. Ve bir seriyi daha final yaptik...
Okunabilir bir seri, her olayın, her oyunun bir nedeni var. İlk kitaptan itibaren sizi icine çekiyor. Ozellikle ilk iki kitap her zaman favorim olacak. Son kitabi toparlama kitabi ve bağlama kitabi olarak düşünebilirsiniz.
Seriye çok beğenerek başlamıştım fakat son kitap bende bir tık hayal kırıklığı yarattı. İlk 300 sayfasını zor okudum. Sonrasında heyecan başlıyor ve biraz toparlıyoruz. Çokça sırlar ortaya çıkıyor. Bazı yerler biraz acemice yazılmış gibi hissettirdi.
Kitt öldükten sonra kitap daha çok sıkmaya başladı. Aslında Kitt'in kral halini değilde gerçekten Kai'nin kardeşi olduğu halini daha çok seviyordum. Belkide beni bu kitaba bağlayan şeylerden biriside Kitt ile Kai'nin kardeşliğiydi