Büyük bir eserdi.
Bu kitapta Memed eşkiyalığı birakmaya karar vermistir ama içindeki kurt ölmüş müdür? İçindeki olmasada kasabada konaklarda yaşayan, halka zulmeden kurtlar ne olacaktir? İnsanlığın ve iyiligin pesi sira gitmek varken neden kötülük tercih edilir?
Bu serinin en cok sevdigim yeri Memed'in düşündükleriyle rüyalarımın birbirine karışması sonucu olan betimlemelerdi. Sanki o rüyanın içinde sizde varmişsiniz hissi uyandiriyordu. Onun dışında insanlarin zulme karsi verdikleri tepkileri, tek insanda birlesen ortak kalkinma ve adalet, dillendirilememis ne varsa onun isyani cok dokunakliydi. Başka serilerde vardi onlarida okumak istiyorum.
Bu dağlarda on kez ölmeden, bir kez dirilemezsin.
İnsan muhabbete, insan sevgiye doğuyor. İnsan sevgiye doğmuyorsa insan olamazdi, o zaman okurdu işte... İnsan insana doğuyor.
Yalim yalimlarla ormanlar alev almis, destan sahlanmis gidiyor.
Ince Memed yaralanir ve bir sekilde saklanir. Bu arada sorulari devam ediyordur; oldurduklerinin yerine yenileri gelecekse, bu devran hep boyle gidecekse emekler ne olacaktır? Hic beklemedigi bir yerden gelen umut isigi icinde yanmaya baslar; onlarin yerine yeni agalar gelirken bir Ince Memed olur, bin bin milyonu dirilir...
Karakterlerimiz her kitapta hisleri yenilenmis bir halde, geliserek devam etmekte. Yörük obalari, acımasızda olsa merhametini belli eden ağalar, zalimlikleri ve ikiyuzlulukleriyle olduklarini saklayan mallariyla agalar, eskiya agalar.. Agalar az, Ince Memedler çoktur.
Kalinligina zitlikta bir hizla okunan nadir eserlerden.
