Yaşamdan korkmuşumdur hep. Seni yeteri kadar da sevmedim. Ama daha çok sevmesini öğrendim. Seni şimdi olduğun gibi, eskiden olduğun gibi, hatta senin sen olmak için geçtiğin yollarla seviyorum. Seni, benim sınıfım dediğin şeylerden ayıran taraflarınla, anlamadığım, ama bir gün anlayacağıma emin olduğum inançlarınla seviyorum. Kendimi bunları anlamaya adayacağım. Hatta sigaranla, küfrünle seveceğim seni. Onlar da senin birer parçan olduğun için seni onlarla da seveceğim. Hâlâ öğrenebilirim. Şu son on dakika içinde çok şey öğrendim. Buraya gelişim de öğrenmiş oluşumun bir kanıtıdır.