Umut aptallar içinse, varsın öyle olsun.
Ne de olsa ben annemin kızıyım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Canımın içi, minik yüreğiniz yaralanmış. Takatimin ve zayıflığımın karşı konulmaz yasasına boyun eğiyorum diye beni zalim sanmayın, sizin tatlı yüreğiniz yaralandıysa benim vahşi yüreğim de sizinkiyle birlikte kanar. Ben sizin sıcacık hayatınızda yaşarken muazzam bir utançla kendimden geçiyorum, oysa siz benimkinde ölürsünüz.
Bir güzellik yaratmak istedin, ama güzellik hakkında hiçbir şey bilmezken nasıl yapacaksın bunu? Hayatın temel nitelikleri hakkında bir şey bilmeden hayat hakkında yazmak istedin. Dünya senin için bir Çin bulmacasıyken ve varoluş düzeni hakkında yazabileceğin tek şey, onu hiç bilmediğinken, sen tutmuş dünyayı ve varoluş düzenini yazmak istiyorsun. (...) Az hem de çok az biliyorsun ama daha çok bilmeni sağlayacak doğru yola gidiyorsun. Eğer şansın yardım ederse, ileride bir gün bilinebilecek her şeyi bilirsin. Sonra da yazarsın.
Suratlarına gülücükler yapılmıştı yağlıboyayla. Verniklenmişti üstelik, hiç bozulmuyordu.
Tanrı'nın istediği iyilik mi yoksa iyiliği seçebilme şansına sahip olabilmek mi?