biz televizyon izleyerek milyonerler sinema tanrıları rock yıldızları olacağımıza inanarak büyüdük ama olamayacağız hepimiz heba oluyoruz bütün bir nesil benzin pompalıyor garsonluk yapıyor ya da beyaz yakalı köle olmuş reklamlar yüzünden araba ve kıyafet peşindeyiz nefret ettiğimiz işlerde çalışıyor gereksiz şeyler alıyoruz bizler tarihin ortanca çocuklarıyız bir amacımız yok ne büyük savaş ne de büyük bir buhran yaşadık bizim savaşımız ruhani savaş ve bunalımımız kendi hayatlarımız
geceleri ben ağır çok ağır bir taşın altında uyurum
gündüzleri hafif çok hafif bir yaprağın ucunda yaşarım gece beni taş ezer gündüz rüzgar devirir kanadıkça kanarım hayallerimi o yüzden kanla yazarım